Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

ο Γενάρης φεύγει, η παράνοια παραμένει

Θα συνηθίσεις. Μη σκας. Όλα συνηθίζονται. Αυτά που τώρα σου κάνουν εντύπωση, αύριο θα είναι μέρος της κανονικότητας. Μη σκας σου λέω. Δεν είναι δα και τόσο τρομερό. Το ίδιο δεν γινόταν πάντα;
Μπορώ να σου αποδείξω ότι  ο ουρανός είναι πράσινος, ότι τα δέντρα δεν φυτρώνουν αλλά βγαίνουν από το αυγό,ότι οι άνθρωποι προέρχονται από ένα συγκεκριμένο ζευγάρι παλαιοχίπιδων,ότι τα ψάρια μιλάνε πέντε γλώσσες, ότι η Κίνα βρίσκεται στον Άρη, ότι το σύμπαν ολόκληρο περιστρέφεται γύρω από τη γη, ότι η γη είναι ένας κύβος που στηρίζεται στην πλάτη μιας χελώνας,ότι η δουλειά μας κάνει ελεύθερους, ότι στον παράδεισο σε περιμένουν πιλάφια και γκόμενες έτοιμες για όλα, ότι πάλι με χρόνια με καιρούς...
Τι θα πει δεν είναι έτσι; Έτσι είναι αφού έτσι νομίζω. Φτου μου. Να είμαι καλά, να έχω πάντα τέτοιες ωραίες ιδέες. Θα μείνω στην ιστορία, το ξέρω. Γι αυτό το κάνω. Θα με θυμούνται. Εγώ θα μας σώσω. Όχι όλους, αυτούς που θέλω. Τους καλούς. Τους άλλους, ας βρεθεί κάποιος άλλος να τους σώσει. Δεν μπορώ να τα κάνω εγώ όλα. Τι με πέρασες;
Παράφρων είπες; Αυτό το λες εσύ. Δεν έχουν όλοι την ίδια γνώμη. Δεν είναι λίγοι αυτοί που συμφωνούν μαζί μου, το είδες. Άλλωστε δεν θα μπορούσα  να τους έχω όλους με το μέρος μου. Όχι, δεν τους φλόμωσα στο ψέμα. Απλά  κοιτάω την αλήθεια από άλλη γωνία. Αντικειμενική αλήθεια; Τι είναι αυτό; Κάποιο εξωτικό φρούτο; Δεν ξέρω τι μου λες, εμείς δεν έχουμε τέτοια εδώ. Τέτοιο πράγμα δεν υπήρξε ποτέ. Η αλήθεια δεν είχε ποτέ ένα μόνο πρόσωπο. Έχει τη μοναδική ιδιότητα να μεταμφιέζεται και να αλλάζει ανάλογα με τις ανάγκες του σκηνοθέτη. Είναι πολυεργαλείο. Δώσε της τις σωστές οδηγίες και άφησέ τη να ξεδιπλώσει το ταλέντο της στη σκηνή...

ΤΡΙΤΗ (TUE)

20:00 - 21:00 -- Songs of the Deaf (Παντελής)
21:00 - 22:00 -- Ωριαία αποβολή (Δάσκαλος)
22:00 - 23:00 --
Light traffic (Marios)
23:00 - 01:00 -- Εκεί που το
blues συναντά το ρεμπέτικο (Νίκος, Γιάννης)


Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2017

Τελευταία Δευτέρα του Ιανουαρίου . . .



Σαν σήμερα στις 30/01/1951: Ο Βρετανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός και ντράμερ Phil Collins (Philip David Charles Collins) γεννήθηκε στο προάστιο Chiswick του Λονδίνου. Υπήρξε ντράμερ του συγκροτήματος Genesis από το 1970 και μετά την αποχώρηση του Peter Gabriel, πήρε τη θέση του βασικού τραγουδιστή. Το Φεβρουάριο του 1981 κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ με τίτλο “Face Value”, από το οποίο ξεχώρισε το τραγούδι “In the Air Tonight”. Το βίντεο, σε σκηνοθεσία του Stuart Orme, ήταν ένα από αυτά που παίχτηκαν πρώτα την πρώτη ημέρα λειτουργίας του MTV. Μεταξύ 1984 και 1989 είχε οκτώ Νο1 επιτυχίες σε Αμερική και Μεγάλη Βρετανία, μία με τους Genesis και επτά σαν σόλο τραγουδιστής. Οι πωλήσεις των άλμπουμ του ξεπερνούν τα 150 εκατομμύρια. Έχει κερδίσει επτά βραβεία Grammy, ένα Όσκαρ και δύο Χρυσές Σφαίρες. Δημοφιλή τραγούδια του τα “Against All Odds (Take a Look at Me Now)”, “In the Air Tonight”, “Sussudio”, “Another Day in Paradise” κ.α.

Ενώ το 1969: Οι The Beatles πραγματοποιούν την τελευταία τους παράσταση, στην ταράτσα των γραφείων της Apple Corps στο Λονδίνο. Η κινηματογράφηση της παράστασης γίνεται με σκοπό την δημιουργία ενός ντοκιμαντέρ για το άλμπουμ “Let It Be”. Μετά από 45 λεπτά σταματούν με την επέμβαση της αστυνομίας, ύστερα από παράπονα της Royal Bank of Scotland που στεγάζεται απέναντι για διατάραξη κοινής ησυχίας…

1982 και : Ο Αμερικανός country blues τραγουδιστής, τραγουδοποιός και κιθαρίστας Lightnin’ Hopkins (Sam John Hopkins 1912-1982) απεβίωσε σε ηλικία 69 ετών στο Χιούστον του Τέξας από καρκίνο του οισοφάγου. Στη λίστα του περιοδικού Rolling Stone, “The 100 Greatest Guitarists of All Time” βρίσκεται στην 71η θέση. Τραγούδια του έχουν ξανατραγουδήσει οι The Grateful Dead, Fleetwood Mac και The Cowboy Junkies. Υπήρξε έμπνευση για πολλούς καλλιτέχνες όπως John Frusciante (Red Hot Chili Peppers) και R.E.M.

Τέλος το 1991: Οι Ian Brown, John Squire και John “Reni” Wren του συγκροτήματος The Stone Roses επισκέπτονται τα γραφεία της πρώην δισκογραφικής τους εταιρείας Revolver Records και επιτίθενται με μπογιά κατά του Paul Burch, της φίλης του και της πανάκριβης Μερτσέντες του. Η εταιρεία είχε ξανακυκλοφορήσει χωρίς την άδεια του συγκροτήματος το τραγούδι “Sally Cinnamon”. Συλλαμβάνονται και ορίζεται δίκη για την πρώτη Φεβρουαρίου.
ΔΕΥΤΕΡΑ (MON)
19:00 - 20:00 -- Reservoir songs (blowman)
20:00 - 21:00 -- Cortexiphan
21:00 - 22:00 -- Waiting room (Marinela)
22:00 - 23:00 -- Εκτός ελέγχου (Μανόλης)
23:00 - 00:00 -- HOMEboy




Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

Αν......

Αν διαβάζεις κάτι, ας αγγίζει την ψυχή σου…
Αν ακούς κάτι, ας αγγίζει την ψυχή σου…
Ζωή/θάνατος… Τι δίπτυχο!
Αν διαβάζεις ή αν ακούς κάτι, αυτό ας αγγίζει την ψυχή σου!
«Δέξου αυτό το βαλς που ξεψυχάει στα χέρια μου.
Γιατί σε θέλω…
Κοίτα τι όχθες από υακίνθους έχω! 
Δέξου αυτό το βαλς του “Σε θέλω πάντα”».
ΣΑΒΒΑΤΟ (SAT)

20:00 - 21:00 -- La vita e' dolce - Κάλλι Ο.


Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2017

πυτζαμούλες

Λύσσαξε και σήμερα να βρέχει, από εχθές θαρρώ ξεκίνησε δυναμικά.
Μα οι φοιτητές κόντρα στα καιρικά φαινόμενα,
να χτυπάει το ξυπνητήρι εκεί πάνω στη κορύφωση του ονείρου και να θες να το πετάξεις από το παράθυρο,
να μη θες να αποχωριστείς το ζεστό σου πάπλωμα,
αλλά να σηκώνεσαι μέσα στο κρύο σκουντουφλώντας.
Και εκεί που βγαίνεις από το σπίτι έτοιμος να δώσεις μάθημα, μπας και μειώσεις λίγο τα χρωστούμενα
ο Θεός σε φτύνει
σαν να μη σου έφτανε δηλαδή η βρωμοεξεταστική!!
Μα εσύ αποφασισμένος να μην ενδώσεις στη μαύρη σου την τύχη φοράς κουκούλα και πας να δώσεις μάθημα (μέτρια τα πήγα).Γυρνάς σπίτι ανακουφισμένος που έφυγε ένα ακόμα, βάζεις πυτζαμούλες, ανάβεις αερόθερμο και συνδέεσαι στο
www.burradio.blogspot.gr .
Να μορφωθείς και σε ένα άλλο επίπεδο βρε αδελφέ, τουλάχιστον μέχρι τις 19:00 που με μια προσωπική πινελιά θα ακούσεις τους... 

ΠΕΜΠΤΗ (THU)
20:00 - 21:00 -- Και μη χειρότερα (debaser)
21:00 - 22:00 -- Κωνσταντίνος Τζαγκαράκης (kotzak)
22:00 - 23:00 -- Τα παιδιά του χάους (Juan, Sofia)
23:00 - 00:00 -- SoundPool (foSia)


Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

Ο Σκοτεινός Χρόνος μέσα μας!

Μια σκοτεινή κατάσταση σε περιβάλει. Ο χώρος δίπλα σου μεγαλώνει. Η άσφαλτος μαλακώνει κάτω από τα πόδια σου. Βυθίζεσαι. Ο αέρας γίνεται αδιαπέραστος. Αναπνέεις, ναι αναπνέεις, αλλά αέρας είναι αδιαπέραστος. Το βλέμμα σου πια είναι δισυπόστατο. Βλέπεις τα πάντα γύρω σου και ταυτόχρονα (με μεγάλη ευκολία) και μέσα σου.
Ένας άνθρωπος πεθαίνει μπροστά στα μάτια σου.
Ένα σώμα σε μικρούς σπασμούς. Ακούς φωνές γύρω σου. Τρομοκρατημένες, ψύχραιμες, ερωτηματικές, δυνατές και ανάκατα ψυχρές. Οι φωνές καταλαβαίνεις ότι είναι μονάχα ήχοι σε άλλες συχνότητες από τη δική σου.
Ναι μιλάς, απαντάς αλλά, οι φωνές είναι μονάχα ήχοι.
Βλέπεις να πεθαίνει ένας άνθρωπος μπροστά στα μάτια σου.
Ο χρόνος μέσα σου είναι τρεις φορές πιο γρήγορος από το χρόνο έξω σου. Οι άνθρωποι κοινούντε πολύ αργά. Είσαι σίγουρος ότι μπορείς να προλάβεις και την παραμικρή τους κίνηση, να προβλέψεις που θα πάνε, να είσαι εκεί πριν από αυτούς. Ο χρόνος έχει αλλάξει. Δεν είναι ένα φυσικό φαινόμενο, δεν είναι μια άλλη διάσταση, δεν μπορεί μονάχα να καμπυλωθεί. Είναι ένα ξεχασμένο ζωντανό όργανο μέσα μου. Καταλαβαίνω ότι μπορώ να τον ψηλαφίσω, να τον κάνω να τρέχει πάνω στο δέρμα μου -όπως το νερό, να τον καταπιώ, να τον κλείσω μέσα μου, να τον κάνω να τρέχει διαφορετικά μέσα μου από ότι έξω μου (πιο γρήγορα, πιο αργά) να τον μεταβιβάσω σε κάποιον άλλο.
 Ο Σκοτεινός Χρόνος μέσα μου, είναι πια τόσο ζωντανός που μπορώ να τον αλλάξω και να με αλλάξει! Πως; Θα μάθω. Η αρχή έγινε.
Πριν δύο μέρες ένα λεωφορείο χτύπησε ένα άνθρωπο. Με πήγαινε στη δουλειά, δεν το είδα να τον χτυπά, διάβαζα ένα βιβλίο. Έτρεξα αμέσως, μη με ρωτάτε γιατί δεν ξέρω και δεν έχει σημασία. Ένα άνθρωπος ξαπλωμένος. Το χτύπημα μάλλον από τ’ αριστερά τον πέταξε δεξιά. Ένας φοιτητής Ιατρικής από πάνω του. Ένας άλλος άνθρωπος να φωνάζει “εκδίκηση”. Αίματα στο κεφάλι. Του το ανασηκώνουν. Βγάζω αμέσως το πουλόβερ και το βάζω από κάτω, μη με ρωτάτε γιατί δεν ξέρω και δεν έχει σημασία. Φωνές. Κόσμος. Αυτοκίνητα. Κόρνες. “Εκδίκηση!” Ο άνθρωπος έχει σπασμούς ανοίγει το στόμα. “Αναπνέει;” Το σώμα του σε μικρούς σπασμούς. Τα χέρια του γίνοντε σιγά-σιγά μπλε. Τα χέρια του έγιναν σιγά-σιγά μπλε.
Ένας άνθρωπος πέθανε μπροστά στα μάτια μου.
2017/01/25
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Συντονιστείτε...
Blow UP Radio - http://burradio.blogspot.gr/
ΤΕΤΑΡΤΗ (WED)
19:00 - 20:00 -- Funk με το κιλό (Exect)
20:00 - 21:00 -- Carnival of souls (hard candy)
21:00 - 22:00 -- Κωνσταντίνος Τζαγκαράκης (kotzak)
22:00 - 23:00 -- Συνήθης ύποπτος (Γιάννης Θέμελης)
23:00 - 00:00 -- Talking Blues (Kate Blue)

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017

παράδοση...

Μάτια που κλείνουν, μύτη μπουκωμένη, κεφάλι μέσα στην παραζάλη, συννεφιά, ψιλόβροχο, βήχας, δυσκολία στην ανάσα, τσάι, κοτόσουπα (και αν δεν πιάσει τίποτα από αυτά θα το γυρίσω στα ρακόμελα), σόμπα, καναπές, κουβερτούλα, παντόφλα... Βρε λες να μεταμορφώνομαι σε παππούκα;
Θα λάβω μέτρα δραστικά... BURadio, τρεις φορές τη μέρα, πριν από κάθε γεύμα. Φάρμακο αξιόπιστο, παραδοσιακό. Έχω και την καινούρια δουλειά των Wire να ακούσω. Ε, κάτι από όλα αυτά θα πιάσει. Άντε να περάσει η σαχλαμάρα...

ΤΡΙΤΗ (TUE)
20:00 - 21:00 -- Songs of the Deaf (Παντελής)
21:00 - 22:00 -- Ωριαία αποβολή (Δάσκαλος)
22:00 - 23:00 -- Light traffic (Marios)
23:00 - 00:00 -- Εκεί που το blues συναντά το ρεμπέτικο (Νίκος, Γιάννης)
00:00 - 01:00 -- Εκεί που το blues συναντά το ρεμπέτικο (Νίκος, Γιάννης)

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

Μια Δευτέρα σαν σήμερα


Στις 23/1/1910, ο θρυλικός gypsy jazz κιθαρίστας Django Reinhardt (Jean Baptiste Reinhardt 1910-1953) γεννήθηκε στο Liberchies του Βελγίου. Πέρασε μεγάλο μέρος των νεανικών του χρόνων παίζοντας μπάντζο, κιθάρα και βιολί σε διάφορα μαγαζιά στο Παρίσι. Υπήρξε ένας από τους πιο σημαντικούς Ευρωπαίους jazz μουσικούς και κιθαρίστας. Το κουιντέτο που δημιούργησε με τον βιολιστή Stéphane Grappelli, Quintette du Hot Club de France, θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα jazz συγκροτήματα. Μεταξύ πολλών άλλων οι Les Paul, B.B. King, Carlos Santana, Stevie Ray Vaughan, Mark Knopfler τον έχουν αναφέρει ως πηγή έμπνευσης. Ένας από τους μεγαλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών, ο Jimi Hendrix είχε κάποτε δηλώσει πως ονόμασε ένα από τα συγκροτήματα του, τους Band of Gypsys, επηρεασμένος από τη μουσική του Reinhardt. Δημοφιλής συνθέσεις του: "Minor Swing", "Belleville", "Djangology" και "Swing '42". Θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς κιθαρίστες του 20ου αιώνα.
Επίσης, το 1977: Κυκλοφορεί στη Μεγάλη Βρετανία το όγδοο στούντιο άλμπουμ των Pink Floyd με τίτλο "Animals". Ηχογραφήθηκε από τον Απρίλιο έως το Δεκέμβριο του 1976 στα Britannia Row Studios στο Φούλαμ του Λονδίνου. Έφτασε μέχρι την δεύτερη θέση των Βρετανικών Albums Chart. Θα κυκλοφορήσει στις 12 Φεβρουαρίου στην Αμερική όπου θα φτάσει μέχρι την τρίτη θέση του Billboard 200.

1990: Ο Αμερικανός μουσικός και τραγουδοποιός, ιδρυτικό μέλος και κιθαρίστας του southern rock συγκροτήματος Lynyrd Skynyrd, Allen Collins (Larkin Allen Collins Jr. 1952-1990) απεβίωσε σε ηλικία 37 ετών στο Τζάκσονβιλ της Φλόριντα από χρόνια πνευμονία. Ήταν παράλυτος από τη μέση και κάτω από το 1986, ύστερα από αυτοκινητιστικό ατύχημα.
2006: Κυκλοφορεί το πρώτο στούντιο άλμπουμ του Βρετανικού συγκροτήματος Arctic Monkeys με τίτλο "Whatever People Say I Am, That's What I'm Not". Θα κερδίσει το Mercury Prize "Album of the Year" (2006), Brit Award "Best British Album" (2007) και θα ψηφιστεί σαν το καλύτερο άλμπουμ της χρονιάς από τα περιοδικά Time Magazine, NME και Q Magazine. Θα κερδίσει τον τίτλο "Fastest Selling Debut Album" με 360 χιλιάδες αντίτυπα μόνο την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του. Δημοφιλή τραγούδια του άλμπουμ: "I Bet You Look Good on the Dancefloor", "When the Sun Goes Down" κ.α.
ΔΕΥΤΕΡΑ (MON)
19:00 - 20:00 -- Reservoir songs (blowman)
20:00 - 21:00 -- Cortexiphan
21:00 - 22:00 -- Waiting room (Marinela)
22:00 - 23:00 --
Εκτός ελέγχου (Μανόλης)
23:00 - 00:00 -- HOMEboy



Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Μάνα είμαι ένα χαμένο κορμί!




Μάνα είμαι ένα χαμένο κορμί!
Γονείς κατά της Τέχνης
"Χρησιμοποιώντας τις αντιδράσεις των γονιών όταν ανακαλύπτουν ότι το παιδί τους παίρνει ναρκωτικά, μια σχολή καλών τεχνών δημιουργεί μια έξυπνη παρωδία"
http://www.doctv.gr/page.aspx?itemID=SPG3762
Την πρώτη φορά, τελειώνοντας το λύκειο στα 18, που είπα στους γονείς μου ότι θέλω να γίνω ηθοποιός η μάνα μου έπαθε κρίση και φώναζε ενώ ο πατέρας μου σαν πιο ψύχραιμος πλακώθηκε στις μπουνιές μαζί μου. Έτσι συνέχισα να κάνω "ημι παράνομη" χρήση σε ερασιτεχνικές ομάδες.
Τη δεύτερη φορά, στα 24, που δήλωσα στο μηχανογραφικό, πρώτα, όλη τη Σ.Γ.Τ.Κ.Σ. -εφαρμοσμένη τέχνη. Όταν πέρασα Φωτογραφία, ο πατέρας μου με ρώτησε "Και σου αρέσει τώρα αυτό;" ενώ η μάνα μου σαν πιο ψύχραιμη του έλεγε ότι θα μου ανοίξουν φωτογραφείο (Γάμοι, Βαπτίσεις, ...). Πάντως λεφτά μου έδιναν. Για 4-5 χρόνια ζούσα σε μια νιρβάνα. Νόμιζα ότι θα με εντρυφούσαν στα άγρια μυστικά της Τέχνης, αλλά οι περισσότεροι ήταν δημόσιοι υπάλληλοι. Πιο πολύ σαν φάρμα των ζώων έμοιαζε. ΒΕΒΑΙΑ όπως όλα τα καλά τα ανακαλύπτεις μόνος σου, με καμιά 10/αριά φίλους που ψάχνονται και 3-4 πεφωτισμένους δασκάλους. Ότι έμαθα και ότι είμαι το χρωστάω σε αυτά τα 15 άτομα !! ΑΞΙΖΕ ΛΟΙΠΟΝ ΣΙΓΟΥΡΑ ΤΟΝ ΚΟΠΟ !!
Σ.Γ.Τ.Κ.Σ. (ηρωϊκή): 
http://www.teiath.gr/sgtks/index.php?lang=el
Την τρίτη φορά, "έμπλεξα" με κακές παρέες. Ήμουν 27. Γνώρισα μέσω μιας παλιάς σχέσης (ηθοποιού) το συγκάτοικο της, ζωγράφο αυτός με γνώρισε στα παιδιά στο "Κτήριο Καλλιτεχνών" την ΚΑΤΑΛΗΨΗ της Γ' Σεπτεμβρίου 42. Ένα ελευθεριακό κοινόβιο όπου έπεσα για τα καλά "στα σκληρά" και σε μεγάλες δόσεις τέχνης. Φυσικά οι γονείς μου ζούσαν πέρα από τη θάλασσα για να γνωρίζουν την κατρακύλα που είχα πάρει. Μου έδωσαν ένα δωμάτιο 10 τμ στον 3ο όροφο, με εξωτερική τουαλέτα και μετακόμισα αμέσως. Στο ίδιο δωμάτιο ζούσα και ήταν και σκοτεινός θάλαμος, ναι η ψηφιακή φωτογραφία ήταν ακόμη στα σπάργανα και πανάκριβη. Εκεί συναναστρεφόμουν με ανθρώπους που "σνιφάραμε καθαρή τέχνη" συνεχώς. Στο ισόγειο έκανε πρόβες η ομάδα εδάφους του Παπαϊωάννου την "Ανθρώπινη Δίψα", αν θυμάμαι καλά που πήρε κρατικό βραβείο χορού το '99, ένα σωρό εικαστικοί, μουσικοί, θεατρικές ομάδες. Εκεί ξεκίνησαν οι εκθέσεις της "Ανεπίσημης Γλώσσας", γυρίστηκαν ταινίες (μία με το Θανάση Βέγγο). Εκεί είδα την ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ του Άρη Ρέτσου "Αντιγόνης Χορός" αποτέλεσμα πολυετούς μελέτης στην φόρμα εκφοράς του αρχαίου ποιητικού λόγου. Ήμουν μικρός και δεν πολυκαταλάβαινα, αλλά όπως όλες οι ουσίες με πότιζαν βαθιά και τις πήρα μαζί μου όταν μας το διαλύσανε για να το "εκμεταλλευθούν οι διάφοροι Έμποροι Τέχνης. Γι΄ αυτούς ήταν απλά μια ΚΑΤΑΛΗΨΗ από 50 μλσμνα. Φυσικά όλοι αυτοί ψάχνοντας το άλλοθι της καθημερινότητας τους έβαζαν μέσο, ΜΕΤΑ (πάντα αυτά γίνονται ΜΕΤΑ), για ένα εισιτήριο στις παραστάσεις των μλκσμν, κρεμάγανε, ΜΕΤΑ πάντα, τα έργα τους για εντυπωσιασμό σε τοίχους κλπ... (τους ξέρετε δα, σας λένε τις ειδήσεις, εγκρίνουν επιχορηγήσεις, ξεπλένουν χρήμα και κάνουν χορηγείες και φιλανθρωπίες για να σώσουν την ψυχή τους). Εδώ κολλάει παραλλαγμένος ο Κάρολος (ο Κουν ντε) "Κάνουμε Τέχνη Για Την Ψυχή Μας". Όσο για μένα Ε! με τόση κατρακύλα στο βούρκο, δυστυχώς, έγινα ένα από τους "16 Νέοι Έλληνες Φωτογράφοι" του 1998 στη Φωτογραφική Συγκυρία (τώρα PhotoΒiennale) και 3ος στη "2η Συνάντηση Νέων Δημιουργών" της σχολής Βακαλό. Συγνώμη μαμά για το κρυφό παρελθόν μου...Μια τζούρα..."
Κτήριο Καλλιτεχνών" η ΚΑΤΑΛΗΨΗ της Γ' Σεπτεμβρίου 42:
(Άρης Χατζηστεφάνου)
http://info-war.gr/%ce%b7-%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%ba%ce%bf%c…/
Άρης Ρέτσος - "Αντιγόνης Χορός": 
http://vimeo.com/32669353
Ομάδα Εδάφους (Δ. Παπαϊωάννου) - "Ανθρώπινη Δίψα": 
http://youtu.be/Unzn_gn1vfA
Την τέταρτη φορά, στα 28, γνώρισα μια κοπέλα από τη σχολή και σταμάτησα να κάνω "κλικς". Είχα πέσει σε αυτή "με τα μούτρα", το ομολογώ. Από τη μια Τέχνη και Οικογένεια, μου λέγανε δεν κολλάει, από την άλλη η κοπέλα τελικά δεν ήταν και πολύ της τέχνης και ΕΜΕΣΑ και υπόκωφα μεν, αλλά ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ δε, …μου το έθεσε: 'Η εγώ ή αυτή (η τέχνη δηλαδή). Τα κλείδωσα όλα σε ένα μπαούλο και προσπάθησα σκληρά να αποτοξινωθώ. "ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΩ!". Δέκα χρόνια έμεινα μαζί της, τα πέντε συζούσαμε και όλα ήταν υπέροχα. Επιτέλους καθαρός πια δεν με απασχολούσαν οι παλιές κακές συνήθειες. Έιχα πλέον σταθερή, καλή δουλειά (στα κομπιούτερς), αγόρασα με άπειρες δόσεις αμάξι (ένα σεντάν, οικογενειακό παρακαλώ), είχαμε δύο (2) τηλεοράσεις, όπως όλα τα καθωσπρέπει ζευγάρια, τα βιβλία τέχνης ήταν διακοσμητικά στη βιβλιοθήκη, οι συζητήσεις μας, περί τέχνης, ήταν διακοσμητικές στις κοινωνικές συναναστροφές μας. Οι σπουδές μας ήταν διακοσμητικές στο βιογραφικό μας (Α! ρε αθάνατη Σ.Γ.Τ.Κ.Σ. - Ηρωϊκή), ακόμα και στην εκκλησία είχαμε πάει ένα Πάσχα, σε ΟΛΟΥΣ τους χαιρετισμούς!
Το 2005, έφτασα τα 35, όμως ο πειρασμός έκανε την πρώτη του δειλή εμφάνιση. Στην αρχή ήρθε σαν πίνακας του φασίστα του Dali (Οι Πειρασμοί Του Αγίου Αντωνίου). Άρχισα τότε στη ζούλα και με απόλυτη μυστικότητα να ξαναφωτογραφίζω. Αγόρασα την πρώτη μου ψηφιακή (μια D40x) και έβγαινα μαζί της βόλτα, την κοπέλα και τη φωτογραφική μηχανή. Είδα ότι μου άρεσε να φωτογραφίζω και να φωτογραφίζω "το δικό μου σταφ". Για να ρίξω στάχτη στα μάτια της άλλης, το βάφτισα "project "και "μελέτη του αστικού τοπίου απουσία έμψυχων μορφών". Άμα θέλουμε να κρύφτούμε εφευρίσκουμε ότι παπαριά μας κατέβει για να θολώσουμε τα νερά. Η πουτάνα η ανάγκη βλέπεις! Δε νομίζω ότι το πολυάχαψε πάντως γιατί το 2006 με 2007 οι καυγάδες και οι εντάσεις αυξήθηκαν με γεωμετρική πρόοδο. Τότε άρχισα να "φωτογραφίζω" και να ασχολούμαι με την τέχνη περισσότερο. Σςςςςςς! Αλλά άρχισα να αγοράζω φωτογραφικά βιβλία από το εξωτερικό μέσω amazon !!
Salvador Dali - The Temptation of Saint Anthony - 1946:
http://1.bp.blogspot.com/…/uzhNeaXH…/s1600/Salvador_Dali.jpg
Και τότε έγινε το μεγάλο ΜΠΑΜ !! Άρχισε να μην με ικανοποιούν οι ψιλο-βόλτες και να χρειάζομαι ΑΚΟΜΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΔΟΣΗ. Τότε ήταν που ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΑ. Της είπα Ερρρ! πως να σας το θέσω, μου είναι δύσκολο ακόμα και σήμερα μετά από τόσα χρόνια, Ερρρ! Της ανακοίνωσα τελωσπάντων ότι ήθελα να πάω να παρακολουθήσω ένα σεμινάριο φωτογραφίας με το Νίκο Οικονομόπουλο στο εξωτερικό.
Εδώ να αποκαλύψω ότι το 1996 μια φωτογραφία που είδα για πρώτη φορά, από τον Ν. Οικονομόπουλο, 2 παιδάκια και ένα σκυλί από το Καρς της Τουρκίας, ΕΙΧΕ ΣΚΑΣΕΙ ΟΜΟΡΦΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΕΙΧΕ ΠΛΥΜΗΡΙΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ. Αυτή η εμπειρία, αργότερα συνειδητοποίησα ότι υπέσκαπτε αργά και υποσυνείδητα όλη μου τη βασανιστική προσπάθεια για απεξάρτηση από την τέχνη σε σημείο όταν ξανάρχισα, ξέρετε τώρα, να φωτογραφίζω ξανά όλη αυτή Η ΟΥΣΙΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ να με κατακυριεύσει και σαν αράχνη να με έχει εγκλωβίσει στο γλυκό ιστό της.
ΟΥΦ! Επιτέλους το έβγαλα. Τόσα χρόνια το κρατούσα μέσα μου. Τότε ήταν που ήθελα πλέον μεγαλύτερη δόση, μη νοθευμένη και από την ίδια την πηγή. Έτσι ανακοίνωσα ότι σκέφτομαι να παρακολουθήσω ένα φωτογραφικό σεμινάριο από τον... (στο εξής θα αναφέρομαι σε αυτόν ως Ο ΑΚΑΤΑΝΟΜΑΣΤΟΣ για ευνόητους λόγους), στην Κωνσταντινούπολη.Περιττό να πω ότι έγινε Ο ΧΑΜΟΣ!! Κατάλαβε ότι η παλιά αντίζηλος είχε κερδίσει εκπορθώντας ένα μεγάλο κάστρο και την πλησίαζε στο να την εκδιώξει και από την πρωτεύουσα που κρατούσε 10 χρόνια τώρα (ο δεσμός μου ντε). Αφού δεν μπορούσε να νικήσει στρατιωτικά την αντίζηλο (Τέχνη) σκέφτηκε να προσπαθήσει διπλωματικά.: "ΕΝΤΑΞΕΙ, μου είπε, ΑΛΛΑ ΠΡΩΤΑ ΘΑ ΠΑΜΕ ΚΑΠΟΥ ΜΑΖΙ"! Και έτσι διάλεξε (διαλέξαμε) το Παρίσι την πόλη του Έρωτα (καταλαβαίνετε το κόλπο έτσι). Η νίκη απέναντι στην αντίζηλο θα ήταν αναίμακτη, διπλωματική και ολοκληρωτική!! Αν εγώ στο Παρίσι δεν περπατούσα τόσοοο πολύ, δεν εντυπωσιαζόμουν από την τέχνη που ήταν διάχυτη παντού στον αέρα. Αν δεν πηγαίναμε "κατά λάθος" στο μπαρ που τα έπινε ο Χέμινγουεϊ, αν κατεβαίνοντας τα σκαλιά της Μονμάρτης δεν βλέπαμε μια ολόκληρη (και από τις καλές) έκθεση από φωτογραφίες κολλημένες στον τοίχο παρακαλώ, αν δεν πήγαινα με το γνωστό Ελληνικό τσαμπουκά να βροντήξω την τεράστια μεταλλική πόρτα του πρακτορείου MAGNUM και με παρακάλια να μου επιτρέψουν να δω τη διαρκεί έκθεση φωτογραφίας στο φουαγιέ (και μου ζήτησαν και συγνώμη που δεν μπορούσα να δω και την υπόλοιπη έκθεση στην αίθουσα συνεδριάσεων λόγο συνάντησης κάποιον φωτογράφων εκείνη την ώρα -ιερών τεράτων για μένα) και αν...φυσικά ΔΕΝ πήγαινα στο μουσείο Ορσέ ('Orsay) και να κολλήσω 30 λεπτά της ώρας μονάχα μπροστά στα ηλιοτρόπια του Βαν Γκογκ.Ναι! Είχαμε ολοκληρωτική ΗΤΤΑ. Άθελα της με έριξε σε ένα λιβάδι από χρώματα και αρώματα τέχνης στην καλύτερη δυνατή ποιότητα και στη καθαρότερη μορφή της. Και εκεί μέσα γεύτηκα τον απαγορευμένο καρπό στον οποίο οφείλω την πραγμάτωση της προσωπικότητας μου.
Vincent Van Gogh (Wheatfield with Crows, 1890): 
http://www.ibiblio.org/…/…/fields/gogh.threatening-skies.jpg
Νίκος Οικονομοπουλος (Nomads, Kars, Turkey, 1990): 
http://4.bp.blogspot.com/…/N21…/s1600/1990_PAR86873_Comp.jpg
Γυρνώντας από το Παρίσι τον Μάϊο του 2008 ένα πράγμα μονάχα ένιωθα: "ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΖΩ ΑΛΛΟ ΟΠΩΣ ΠΡΙΝ".Είχα ξανακυλήσει! Δεν μπορούσα να γίνω Γιάπις, δεν με ενδιέφεραν οι 2 τηλεοράσεις, ούτε οι χαιρετισμοί, ούτε οι εκκλήσίες, δεν είχα αυτοσκοπό πλέον να βγάλω λεφτά και η αγάπη που της είχα είχε πια εξανεμιστεί από τις απαγορεύσεις και άλλα. Μου είχε γίνει βρόγχος. Φταίω το παραδέχομαι. Το μόνο που ήθελα πλέον είναι να πάρω τη δόση μου. Μια μεγάλη, καθαρή δόση τέχνης από την ίδια την πηγή και όχι υποκατάστατα μιας κάκιστης, εννοούμενης, επαρχιώτικης λογικής, πιο πολύ να λέμε παρλαπίπες για την τέχνη, δυνατά να μας ακούνε οι διπλανοί ε!, να προβάλουμε στα τοπικά ΜΜΕ (που ψοφάνε να γεμίσουν 10 λεπτά χρόνου ανάμεσα σε κοκόρια που χορεύουν και κυρίες της καθωσπρέπει τοπικής κοινωνίας) ότι μλκα κάνουμε χωρίς μέθοδο, διάβασμα και ΚΥΡΙΩΣ κόπο.ΟΧΙ!
Το παραδέχομαι είμαι εξαρτημένος. Έτσι σε 2-3 μήνες χωρίσαμε (ήτανε άλλωστε νομοτελειακό) κι εγώ έφυγα αμέσως 2 φορές Κωνσταντινούπολη σε... Σςςςς! Φωτογραφικά Σεμινάρια. ΔΥΣΤΗΧΩΣ για μένα η τέχνη πλέον είναι το 100% του "είναι μου" και η φωτογραφία, το θέατρο, ο κινηματογράφος μου έχουν γίνει πάθος και μανία. Άλλωστε όπως είπε ~περίπου~ και ο Κάρολος (ο Κουν ντε): "ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΕΧΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ"
Μάνα είμαι πια ένα χαμένο κορμί!


ΤΕΤΑΡΤΗ (WED)
19:00 - 20:00 -- Funk με το κιλό (Exect)
20:00 - 21:00 -- Carnival of souls (hard candy)
21:00 - 22:00 -- Κωνσταντίνος Τζαγκαράκης (kotzak)
22:00 - 23:00 -- Συνήθης ύποπτος (Γιάννης Θέμελης)
23:00 - 00:00 -- Talking Blues (Kate Blue)


αυτό...μόνο

«Αυτό το κείμενο όπως και όλα τα άλλα, αναρτήθηκε στην ανοικτή, δημόσια και ελεύθερη σελίδα μου σε αυτόν εδώ το χώρο, με πολύ θάρρος και παρρησία. Την τελευταία φορά που έγραψα για την εκπαίδευση των παιδιών των προσφύγων δέχθηκα “προειδοποιήσεις”. Είμαι επικηρυγμένη βλέπετε στις σελίδες της Χρυσής Αυγής και στις σελίδες της “σοβαρής” Χρυσής Αυγής.
Αλλά δυστυχώς δεν φοβάμαι. Δυστυχώς. Για αυτό θα συνεχίσω να μιλάω. Ξέρω. Δεν επιτρέπεται αυτήν την εποχή.
Ιδιαίτερα σε γυναίκες. Όμως θα το κάνω.
»Δεν μπορώ να μην το κάνω. Γιατί θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου και η ψυχή μου θα με ρωτήσει: “Μίλησες ; Υπερασπίστηκες τον αδύναμο;”
»Σήμερα ήμουν μάρτυρας σε μια από τις πιο θλιβερές εικόνες της ζωή μου. Προπηλακισμοί. Χαστούκια. Μπουνιές. Βρισιές. Ουρλιαχτά. Υστερίες. Τεντωμένα πρόσωπα. Υψωμένες γροθιές. Μέσα και έξω από τον ιερό χώρο ενός σχολείου.
»Γιατί;
»Για να μην έρθουν στην απογευματινή βάρδια ενός δημόσιου ελληνικού σχολείου κάπου 20-25 παιδιά του πολέμου. Παιδιά που έχουν επιβιώσει από οβίδες, από μισαλλοδοξία, από φανατισμό, από πείνα, από δίψα, από το κρύο, από τη θάλασσα. Παιδιά τραυματισμένα στη ψυχή και στο σώμα.
»Παιδιά . Παιδιά. Παιδιά γαμώτο. Παιδιά.
»Δεν θα πω πολλά όμως για τον Υπόδικο. Παρά μόνο πως ούτε επιθετικότητα ήταν αυτό που έκανε. Ούτε καν βία. Ήταν ένα χορευτικό. Μια περφόρμανς. Ένα σκετς. Αγανακτισμένος έσπρωχνε την πόρτα του σχολείου για να μπει τελικά μέσα, να κάνει μια στροφή σα να χόρευε ζεϊμπέκικο και στη συνέχεια να αποχωρήσει. Το ξύλο στις δασκάλες και στους δασκάλους το έριξαν οι συνοδοί του.
»Όλα αυτά που σας περιγράφω έγιναν μπροστά στα μάτια κάποιων παιδιών που δεν είχαν προλάβει να αποχωρήσουν από το σχολείο. Έκλαιγαν αυτά τα παιδιά. Είδαν τον Κύριο και την Κυρία τους, τους δασκάλους τους, να τρώνε σφαλιάρες και σπρωξίματα.
»Γιατί;
»Πως θα παρηγορήσουμε αυτά τα παιδιά.;
Ποιος θα τους εξηγήσει; Τι να τους εξηγήσει;
Για αυτά τα παιδιά δεν γίνεται όλο αυτό; Για να τα προστατεύσουμε;.
Γιατί έπρεπε να γίνει όλο αυτό;
»Το υπόλοιπο μήνυμά μου αφορά στους γονείς του σχολείου. Και κάθε σχολείου. Ιδιαίτερα εκείνους που ήμασταν μαζί στη συζήτηση. Ξέρω πως το σχόλιό μου θα φτάσει στα χέρια τους. Θέλω να τους πω πως δεν έχω θυμό γι αυτούς. Έχω θυμό μόνο σε όσους εκμεταλλεύονται τα συναισθήματά τους.
»Γιατί τα ξέρω τα συναισθήματά τους. Ήμουν κοντά τους τα τελευταία 19 χρόνια. Ήμουν κοντά τους όταν έχασαν τη δουλειά τους. Όταν μαζί με τους άλλους συναδέρφους μαζέψαμε λίγα χρήματα για να τους πληρώσουμε το κομμένο ρεύμα. Ήμουν εκεί κοντά στην μητέρα που κακοποιήθηκε από έναν βάναυσο σύζυγο και με άφησε να της κρατήσω το χέρι. Ήμουν κοντά τους στην αγωνία τους για τον μέλλον το δικό τους και των παιδιών τους. Δεν θα τους κατηγορήσω. Γιατί τους κατανοώ. Ξέρω.
»Ειλικρινά ξέρω τις δυσκολίες , τις αγωνίες και τον πόνο της ψυχής τους. Και το λέω χωρίς ίχνος ειρωνείας. Ξέρω το βάρος του να μεγαλώνεις παιδιά σε αυτές τις δύσκολες εποχές της χολέρας. Της φτώχειας. Της ψυχικής ανέχειας. Ξέρω. Ήμουν εκεί όταν εκμυστηρεύτηκαν τις αγωνίες τους. Πήρα τα παιδιά τους αγκαλιά όταν μάτωναν τα γόνατά τους στο προαύλιο και ζητούσαν τη μαμά. Μέχρι να έρθει η μαμά, ήμουν εγώ εκεί για εκείνα. Χωρίς φόβο τα πήρα αγκαλιά όταν έβραζαν από πυρετό.
»Πολλές φορές κόλλησα τις ασθένειές τους. Τις γρίπες τους. Τα δερματικά τους. Τα παράσιτά τους. Ναι. Τα Ελληνάκια έχουν από όλα αυτά. Αλλά δεν σταμάτησα ούτε στιγμή να είμαι εκεί σαν δεύτερη Μητέρα για αυτά. Τα αγαπάω τα παιδιά τους. Μάλιστα τα πιο μικρά, μερικές φορές μπερδεύονται και με φώναζαν μαμά. Αλήθεια. Το κάνουν αυτό οι πολύ μικροί μαθητές.
»Και θα συνεχίσω να τα αγαπάω και να διαθέτω την αγκαλιά μου και την ψυχή μου για αυτά. Γιατί έχω επιλέξει να είμαι Δασκάλα. Είναι δύσκολο να είσαι δάσκαλος. Γιατί βλέπεις να κυλάει η ιστορία μπροστά σου και πολλές φορές είναι πέρα από τις δυνάμεις σου να αλλάξεις το ελάχιστο.Όμως αυτό δεν είναι αλήθεια. Έτσι νόμιζα. Έτσι ήθελαν να με κάνουν να νομίζω . Ότι είμαι θύμα. Ότι δεν μπορώ να αλλάξω πολλά. Είναι ψέμα όμως. Μπορώ να αλλάξω τη μοίρα μου. Μπορώ να αλλάξω τη μοίρα των μαθητών μου. Μπορώ να συμβάλω λίγο. Ένα μικρο βηματάκι προς μια πιο ανθρώπινη ζωή.
»Πιο ανθρώπινη ζωή.
»Και γι αυτόν τον λόγο θα συνεχίζω να αγκαλιάζω τα παιδιά τους όταν έχουν πυρετό και να βρίσκομαι δίπλα στις μητέρες αυτές όταν θα θέλουν υποστήριξη. Θα το κάνω..Με όλη μου την καρδιά.
»Θα το κάνω όμως και για τα παιδιά των προσφύγων .
»Δεν υπάρχει ούτε μια περίπτωση να μην το κάνω και για τα παιδιά των προσφύγων.
Ξέρετε γιατί;
Για ένα μόνο λόγο.
Για να αλλάξω τον κόσμο. Αυτό με ενδιαφέρει μόνο.
Δυστυχώς αυτό με ενδιαφέρει μόνο.
Γιατί ο Δαρβίνος είπε, πως τα είδη που δείχνουν Συμπόνοια στα αδύναμα μέλη της αγέλης, είναι τα είδη που επιβιώνουν. Είναι τα είδη που κατακτούν το κόσμο. Τα δυνατά είδη. Αυτά τα είδη στο βασίλειο της φύσης επιβιώνουν. Όχι τα βίαια. Όχι εκείνα που αφήνουν πίσω στο πέρασμά τους και έξω από την αγέλη τον αδύναμο. Αλλά αυτά που κάνουν χώρο.

Χώρο.

Θα ήθελα να είμαστε μαζί σε αυτό το Μεγάλο και Ιερό σκοπό. Μια αγκαλιά. Για να αλλάξουμε τον κόσμο. Για να γίνουμε λίγο πιο δυνατοί και λίγο πιο θωρακισμένοι και προετοιμασμένοι για τα επόμενα δύσκολα χρόνια που έρχονται. Σε αυτές τις φήμες πολέμου και σε αυτό το χωνευτήρι ψυχών που έχει καταντήσει ο κόσμος θέλω ειλικρινά να είμαστε μαζί και να αγκαλιάσουμε τους αδύναμους.
Για να αλλάξουμε τον κόσμο.
Θα έρθετε;

Ελένη Καραγιάννη
Εκπαιδευτικός εικαστικής αγωγής
Συντονίστρια Εκπαίδευσης Σχιστού».


ΠΕΜΠΤΗ (THU)
20:00 - 21:00 -- Και μη χειρότερα (debaser)
21:00 - 22:00 -- Κωνσταντίνος Τζαγκαράκης (kotzak)
22:00 - 23:00 -- Τα παιδιά του χάους (Juan, Sofia)
23:00 - 00:00 -- SoundPool (foSia)

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

blue monday

Τι είναι η «Blue Monday»
Σήμερα είναι η τρίτη Δευτέρα του νέου έτους και, σύμφωνα με τους ειδικούς, πρόκειται για την “πιο καταθλιπτική ημέρα όλου του χρόνου”, εκείνη που η μελαγχολία μας… χτυπάει κόκκινο. Αλλά γιατί ισχυρίζονται κάτι τέτοιο οι επιστήμονες για την σημερινή ημέρα και την κατάθλιψη
Ο δρ Cliff Arnall δίνει την εξήγηση μέσα από άρθρο στην βρετανική εφημερίδα Indpendent. Το 2005, ένας τηλεοπτικός παραγωγός τον έπεισε να επινοήσει έναν “μαθηματικό” τύπο, που να εξηγεί και να υπολογίζει το επίπεδο ψυχικής ευεξίας ανά πάσα στιγμή. Ο δρ Arnall κατέληξε στον ακόλουθο τύπο:
Ψυχολογία = [Κ+(Χ-μ)] • [(Χρ•Xαπ) / (Κιν•Δρ)], όπου:
  • Κ=Καιρός (κατάσταση του καιρού)
  • Χ=Χρέος (αν και πόσα λεφτά χρωστάει γενικά το άτομο)
  • μ=Μισθός
  • Χρ=Χρόνος που έχει περάσει από την ημέρα των Χριστουγέννων
  • Χαπ=Χρόνος “αποτυχίας”, δηλαδή πόσος χρόνος έχει περάσει από την αποτυχημένη προσπάθεια του ατόμου να κάνει κάποια σημαντική αλλαγή στην ζωή του με την έλευση του νέου έτους
  • Κιν=Το πόσο κίνητρο έχει πλέον το άτομο για να δραστηριοποιηθεί
  • Δρ=Η ανάγκη του ατόμου να αναλάβει δράση
Όσο αυθαίρετη και επιστημονικά αβάσιμη και αν είναι φυσικά αυτή η “μαθηματική εξίσωση”, το σκεπτικό της έχει βάση. Απαρτίζεται, άλλωστε, από επιμέρους παράγοντες που επηρεάζουν την ψυχολογία ενός ατόμου. Έτσι, ο δρ Arnall κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η τρίτη Δευτέρα κάθε Ιανουαρίου είναι η πιο καταθλιπτική ημέρα του έτους.
Είναι τότε που ο καιρός είναι κατά κανόνα πολύ άσχημος, η νύχτα είναι πολύ μεγαλύτερη από την ημέρα, οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν αυξημένα οικονομικά χρέη ελέω των εξόδων των Χριστουγέννων, η ημέρα του επόμενου μισθού απέχει ακόμα αρκετά, οι στόχοι της νέας χρονιάς έχουν ήδη αρχίζει να... ξεθωριάζουν και, τέλος, το κίνητρο για μια νέα αρχή και η ανάγκη για δράση πλησιάζουν στο... ναδίρ.
Κάπως έτσι, φτάσαμε να αναφέρουμε την τρίτη Δευτέρα κάθε έτους ως “Blue Monday”. Αν και αυτό έχει εδραιωθεί τα τελευταία χρόνια κυρίως για λόγους μάρκετινγκ, εντούτοις δεν είναι λίγες εκείνες οι παρεμφερείς έρευνες που τείνουν να υποστηρίζουν το παραπάνω “συμπέρασμα”.
Η επιστημονική έκθεση World Happiness Report είναι, άλλωστε, κάτι απτό και πραγματικό, όσο και αν ακούγεται δυσνόητο το πώς είναι δυνατόν να μετρηθεί η ευτυχία ενός ατόμου. 
Προσέξτε ότι πρώτη στην λίστα των 157 χωρών (για την περίοδο 2013-2015) είναι η Δανία (!) ενώ η Ελλάδα, με τα τόσα της προβλήματα, είναι στην 99η θέση, πολύ πιο χαμηλά από εκεί που ήταν πριν από μια δεκαετία.
ΔΕΥΤΕΡΑ (MON)
19:00 - 20:00 -- Reservoir songs (blowman)
20:00 - 21:00 -- Cortexiphan
21:00 - 22:00 -- Waiting room (Marinela)
22:00 - 23:00 --
Εκτός ελέγχου (Μανόλης)
23:00 - 00:00 -- HOMEboy


Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

bowie dust

Εν έτει 1910 και 1986 πέρασε πολύ κοντά από τη Γη ο Κομήτης Χάλεϊ.

“Τώρα που ο κομήτης Χάλεϋ
για λίγο θα περάσει δίπλα απ’ τη γη, 
άνοιξε το παράθυρό σου.
Ίσως προλάβουμε να φιληθούμε, 
ίσως και κάτι πιο πολύ...”
14 Γενάρη 1742: Θάνατος αστρονόμου Χάλεϊ.
Εσύ σε τι συναστρίες έτυχε να γεννηθείς; Αιγοκεράκι κι ο Bowie… Ήταν! Που έπεσε στη γη! Σαν σήμερα επέλεξε το καλλιτεχνικό του. RIP – May stars, as you, fall on earth like glitterflakes <3

ΣΑΒΒΑΤΟ (SAT)
20:00 - 21:00 -- La vita e' dolce - Κάλλι Ο.
πριν και μετά , επιλογές από τον αυτόματο




Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

I think you need a new heart

Επιζησαμε λοιπον και απο την Αριαδνη που παγωσε την Ευρωπη και εφτασε μεχρι την Κνωσο για να τυλιξει στο λευκο,χιονισμενο της πεπλο το Μυθο.βεβαια να μου πεις δεν περιμεναν οι ευρωπαιοι ασπονδοι φιλοι μας μια Αριαδνη για να παγωσει την πιο ψυχρη κι απο ιγκλου ιδιοσυγκρασια τους εν μεσω μιας παγκοσμιας ανθρωπιστικης κρισης.
Οι αστεγοι και οι προσφυγες ξυλιασαν για τα καλα οσο τα λαμογια των ΜΚΟ στα ζεστα γλεντανε το παραδακι που τσεπωσαν.
Τα παιδια χαρηκαν παιζοντας χιονοπολεμο,οι μονοι ισως ευλογημενοι μεσα στην ανεμελια τους.Κι εγω πικραινομαι που δε μπορει να μου δωσει πλεον χαρα το χιονι,να παιξω και να κυλιστω σαν παιδι σκεπτομενη αυτους που υποφερουν μες στην παγωνια.
Σημερα εχει ενα ομορφο ηλιο.Προσοχη το χιονι γινεται παγος και γλυστραει λενε τα δελτια μεχρι να ανεβει η θερμοκρασια και να λιωσει εντελως.
Προσοχη!Προσοχη να μη γλυστρησουμε και σπασουμε τις παγωμενες μας καρδιες συμπληρωνω.
Λαμψε ηλιε μου!Λαμψε να λιωσει ο παγος απο τις καρδιες....
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ (FRI)
20:00 - 21:00 -- Πτήση 201 (Γιώργος Σαββάκης)
21:00 - 22:00 -- Snowbubbles (Χιονάτη)
22:00 - 23:00 -- Out of the box (El Grego)
23:00 - 00:00 -- upside down (Vox)



Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

minus

Μετακόμισα περίπου τον Αύγουστο, όμορφο σπίτι ευρύχωρο, φωτεινό, αυτόνομο, καταμεσής του κέντρου. Ότι πρέπει για ένα άτομο, πόσο μάλλον για ένα φοιτητή σα και του λόγου μου. Σαν έφτασε ο Νοέμβρης, άρχισε να με πιάνει το άγχος να βάλω πετρέλαιο, μη περάσει ο καιρός, εκτοξευτεί η τιμή στο θεό και με πιάσουν κότσο. Ρώτησα φίλους και γνωστούς, πήρα προσφορές και κάπως έτσι λίγο μετά τα πρώτα κρύα τα καλοριφέρ του σπιτιού μου ανέβασαν θερμοκρασία και εγώ σταμάτησα να φοράω αμέτρητες στρώσεις από ρούχα, κάλτσες, κουβέρτες, μια φλις ρόμπα και λοιπά αξεσουάρ που κάθε άνθρωπος που σέβεται την τσέπη του οφείλει να διαθέτει τον χειμώνα. Ο Δεκέμβρης ήρθε και μαζί με τον εύθυμο τόνο των Χριστουγέννων έφερε και τα πρώτα ακραία καιρικά φαινόμενα. Με λίγα λόγια μας ψόφησε στη βροχή και στο κρύο. Οι μέρες πέρασαν και η χρονιά άλλαξε, λίγες μέρες μετά, σε ένα από τα πολλά κύματα κακοκαιρίας που έμελλε να βρουν το νοτιότερο μέρος της χώρας το φετινό χειμώνα, ξύπνησα και όταν άνοιξα τα πατζούρια είδα χιόνι. Αν έχεις το θεό σου χιόνι στο κέντρο του Ηρακλείου Κρήτης. Όπως με ενημέρωσε κάποιες μέρες μετά ο σπιτονοικοκύρης μου, είχε να χιονίσει έτσι από το 90, εγώ αγέννητη ακόμα. Καθώς κοιτούσα το χιόνι στις οροφές των αμαξιών και τον υγρό δρόμο, χαμογέλασα. Γρήγορα όμως το χείλη μου σοβάρεψαν και το πρόσωπο μου σφίχτηκε, καθώς άρχισα να απομακρύνω την οπτική μου από το κέντρο της, δηλαδή από τον εαυτό μου, άρχισα να σκέφτομαι τους άστεγους και τους μετανάστες στη Λέσβο που μένουν σε σκηνές. Αν εδώ έχει μηδέν βαθμούς, στην υπόλοιπη χώρα θα έχει σίγουρα μείον, κι αν εδώ χιόνισε τότε σε άλλες πόλεις το έχει στρώσει για τα καλά. Που σκατά κοιμούνται οι άστεγοι μέσα στο κρύο και τι είδους θερμομόνωση να κάνει το νάιλον μιας σκηνής κάμπινγκ; Αν εγώ κρυώνω μέσα στο σπίτι, αυτοί οι άνθρωποι οριακά πεθαίνουν από το κρύο. Και τι στο διάολο κάνει αυτή η χώρα των αλλοτινών golden boys για τους ανθρώπους (της); Που είναι αυτή η κυρία που την λένε πρόνοια;;;
 Ίσως κι αυτή να την ανέσυρε κάποιο εκσκαφτικό μηχάνημα μαζί με το χιόνι.
…………………………………

Εκείνη τη στιγμή η καρδιά μου έπιασε μείον , δίχως τίποτα να μπορεί να τη ζεστάνει..


ΠΕΜΠΤΗ (THU)
20:00 - 21:00 -- Και μη χειρότερα (debaser)
21:00 - 22:00 -- Κωνσταντίνος Τζαγκαράκης (kotzak)
22:00 - 23:00 -- Τα παιδιά του χάους (Juan, Sofia)
23:00 - 00:00 -- SoundPool (foSia)




Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

Ακούγοντας έρχεται η όρεξη...

Resist: eat healthy or eat corporate
(Forks Over Knives - 2011 documentary)
---------------------------------------------
Eating healthy is our big fight against “eating corporate”.
Resist against them ! -another perspective of eating-
(μπορείτε να το βρείτε και με ελληνικούς υπότιτλους)
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Συντονιστείτε...
Blow UP Radio - 
http://burradio.blogspot.gr/
ΤΕΤΑΡΤΗ (WED)
19:00 - 20:00 -- Funk με το κιλό (Exect)
20:00 - 21:00 -- Carnival of souls (hard candy)
21:00 - 22:00 -- Κωνσταντίνος Τζαγκαράκης (kotzak)
22:00 - 23:00 -- Συνήθης ύποπτος (Γιάννης Θέμελης)
23:00 - 00:00 -- Talking Blues (Kate Blue)


Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

once upon a time...

Πέρασε κιόλας ένας χρόνος... Δεν θα μπορούσα να γράψω κάτι άλλο σήμερα. Μόνο αυτό. Ξέρω πως για πολλούς είναι το ίδιο.
Δεν το ξεπέρασα ακόμα. Ξέρω πως δεν αλλάζει κάτι, μα δεν μπορώ να το χωνέψω. Ξέρω πως πια δεν έχει καμία σημασία, αλλά εγώ θα σου τα πω. Δεν με νοιάζει αν με ακούς. Δεν τα λέω για να τα ακούσεις. Τα ξέρεις. Τα λέω γιατί θέλω να σου τα πω.
Νιώθω πως δεν είναι το ίδιο. Δεν είναι.. τι να κάνουμε. Πριν ήταν αλλιώς. Ήσουν εκεί. Έβαζες μια τάξη. Μια αρχή. Οδηγούσες τα πράγματα. Χωρίς να σου το ζητάνε. Απλά το έκανες. Με τον τρόπο σου. Και όλοι σε κοίταζαν.Σε άκουγαν.  Και γω. Όλοι. Αυτό ήταν.   
Θυμάμαι...  να λάμπουν τα μάτια μου, να δυναμώνω τα ηχεία μου, να σε ζητάω, να σε συζητάω, να σου μιλάω, να τραγουδάμε μαζί, να χορεύουμε μαζί, να χαμογελάμε με τις ίδιες χαζομάρες, να  περιμένω, να φεύγουμε ταξίδι παρέα, να σε φωνάζω και να έρχεσαι.  
Αποφάσισες να μοιραστείς. Τώρα όλοι έχουμε λίγο από σένα. Έτσι το ήθελες...  


ΤΡΙΤΗ (TUE)
20:00 - 21:00 -- Songs of the Deaf (Παντελής)
21:00 - 22:00 -- Ωριαία αποβολή (Δάσκαλος)
22:00 - 23:00 -- Light traffic (Marios)
23:00 - 00:00 -- Εκεί που το blues συναντά το ρεμπέτικο (Νίκος, Γιάννης)
00:00 - 01:00 -- Εκεί που το blues συναντά το ρεμπέτικο (Νίκος, Γιάννης)


Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

. . . και ξεκινάμε πάλι !



Αυτό ήταν ! Οι Χριστουγεννιάτικες εορτές τελείωσαν ! Πίσω στο 2017 λοιπόν, με τα στομάχια γεμάτα, το σώμα ξεκούραστο, την όρεξη για δουλειά (εντάξει ας μην την χαρακτηρίσω τώρα) και . . .με το πορτοφόλι γεμάτο (ε, εντάξει και πάλι, να κάνουμε και λίγο χιούμορ). Αλλά δεν πειράζει ! Αυτή που πρέπει να είναι γεμάτη είναι η καρδιά, το πορτοφόλι ας το να γεμίζει για όσους δεν μπορούν να νιώσουν ! Και νιώσαμε πολλά μέσα στις γιορτές - και δεν αναφέρομαι σαφώς στο θρησκευτικό συναίσθημα, αυτό ας το ! είναι «άλλου παππά ευαγγέλιο» , αναφέρομαι στο συναίσθημα της χαλάρωσης και της ευκαιρίας να συμφιλιωθείς με τον εαυτό σου αλλά και με τους γύρω σου χωρίς «υποχρεώσεις». Καιρός για ενδοσκόπηση για τη χρονιά που πέρασε αλλά και λαχτάρας για την νέα χρονιά που θα έλθει. Καιρός να τα πεις με τους στενούς σου συγγενείς αλλά και με φίλους μακρινούς ή και όχι . . . Να τα πεις, βρε αδελφέ, πόσο δύσκολο έχει γίνει αυτό το «να τα πείς» ! Σε μια εποχή που όλοι μιλάνε σε κινητά, διαδίκτυο, στη δουλειά ή στο γραφείο, στο δρόμο μας έχει λείψει αυτό το «να τα πούμε» ! Να τα πούμε λοιπόν ; Ναι, πείτε τα, πείτε τα ! Κι ας μας τα έχουν πει κι άλλοι ! Θέλω μόνο να ακούσω την φωνή σου . . . και οι φωνές πολλές μέσα στις γιορτές, χαρούμενες, παιδικές, ερωτικές για τους ζευγαρωμένους που έρχονται λίγο πιο κοντά μέσα στις γιορτές, (μμμμ . . ξέρετε τώρα εσείς) παιχνιδιάρικες, αστείες, έντονες, ζωντανές . . . φωνές για καλή χρονιά, αγάπη, ευτυχία, ζωή ! Σςςςς κάντε λίγη ησυχία ! Θα τις ακούσουμε και πάλι πριν κρυφτούν για πάντα μέσα στην σπηλιά με τους καλλικάτζαρους ! Τις ακούς ; Όχι ; Ακου . . .
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ! ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ! ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2017 ΑΔΕΛΦΙΑ !
ΔΕΥΤΕΡΑ (MON)
19:00 - 20:00 -- Reservoir songs (blowman)
20:00
- 21:00 -- Cortexiphan
21:00 - 22:00 -- Waiting room (Marinela)
22:00 - 23:00 --
Εκτός ελέγχου (Μανόλης)
23:00 - 00:00 -- HOMEboy



Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

about her

Πάει λοιπόν η πρώτη βδομάδα του νέου έτους! …Για να δούμε αν οι προλήψεις βγαίνουν: Εγώ ξημερώθηκα χωρίς παρέα. Ούτε σε ρεβεγιόν πήγα ούτε μέτρησα αντίστροφα για ν’ αποχαιρετίσω το 2016! Ε και; Μήπως θα λιγοστέψουν οι παρέες μου; Δε θα με τιμήσει το ’17;
Ή θα έχω άπλυτα πιάτα όλο το χρόνο;
Και αναρωτιέμαι: Άραγε έχει αφήσει κάτι να μη σκαρφιστεί το μυαλό μας για να αποδιώξει έστω και για λίγο τις μοναξιές μας; Πες μου, πες μου αν θέλεις τι φοβάσαι… (όχι μόνο) στις γιορτές! Εγώ για κείνη θα σου λέω…
από σήμερα εκπομπή και Σάββατο ....
ΣΑΒΒΑΤΟ (SAT)
20:00 - 21:00 -- La vita e' dolce - Κάλλι Ο.


Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2017

σαν Κυριακή.....

Αυτή η Παρασκευή είναι σαν Κυριακή .Άνοιξα τα μάτια μου με μεγάλη όρεξη να γράψω κάτι,ώσπου έπεσα πάνω στις σκέψεις και διαπιστώσεις του φίλου Yiannis Themelis .Οτιδήποτε άλλο θα ήταν κατώτερο . "Είναι μουσουλμάνος με λεφτά;
Τον λες "επενδυτή".
Είναι μουσουλμάνος άφραγκος;
Τον λες "λαθρομετανάστη".
Είναι έγχρωμος παιχταράς στο μπάσκετ;
Τον λες "αγόρι μου" και τον βάζεις και αφίσα.
Είναι Σομαλός που γλίτωσε το παιδομάζωμα και τον πόλεμο;
Τον λες αράπη βρωμιάρη και στον βάζεις στη Μόρια.
Είναι Αλβανός που το βουλώνει και σου βόσκει τα πρόβατα με 250 ευρώ το μήνα;
Τον λές "Κωστάκη" και τον καλείς στο Πασχαλινό τραπέζι σου.
Εϊναι Αλβανός που διεκδικεί τα δεδουλευμένα του;
Τον λες πεινάλα που πρέπει να είναι ευγνώμων που δεν πέθανε εκει στην Αλβανία μέσα σκατά.
Δεν ήταν ποτέ η θρησκεία, το χρώμα, η εθνικότητα το πρόβλημα."
Πρέπει να ήταν 2 χρόνια πριν ,παραμονή φώτων στο blow ,όπου έβρεχε για ...ώρες .Ένας άλλος φίλος ο Nikos Stathorakis , πέταξε την ατάκα : αν συνεχίσει έτσι αύριο θα πετάξουν τον σταυρό στους δρόμους ! Καλημέρα
Κάτι από Dylan για να μπαίνουμε και στο mood .....θα μας χρειαστεί ...κρατήστε την ημερομηνία 3/2....
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ (FRI)
20:00 - 21:00 -- Πτήση 201 (Γιώργος Σαββάκης)
21:00 - 22:00 -- Snowbubbles (Χιονάτη)
22:00 - 23:00 -- Out of the box (El Grego)
23:00 - 00:00 -- upside down (Vox)

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

...2017

Να λοιπόν, έφτασε, ήρθε, τώρα που ξεμεθύσαμε το καταλάβαμε πια, 2017 με τα όλα του, με κάθε επισημότητα. Καλή χρονιά να ευχηθούμε σε όλους, BURάκηδες και μη, με πολλές μουσικές –και όχι μόνο – εκπλήξεις ,καλές κατά προτίμηση, να μη μας αφήσει σε ησυχία, να μας πάρει και να μας σηκώσει, έτσι για να έχουμε να το θυμόμαστε!
Πάνε και αυτές οι γιορτές της ακολασίας, του κρύου, του χιονιού, της βροχής, του πολύ κρύου, που ο αγιοβασίλης πάλι δεν ήρθε, πάλι μας έφτυσε,αλλά δεν απελπίζομαι, σίγουρα του χρόνου θα φανεί, με διαβεβαίωσαν επίσημα χείλη.

Και τώρα; Όσο ήταν το 16 είχα κάτι να περιμένω... να έρθει αυτό το πολυδιαφημισμένο 17 που θα έδιωχνε το 16 που ήταν κακό, ενώ αυτό ,το 17, είναι καλό γιατί θα έδιωχνε το 16 που ήταν κακό. Τώρα έχω δύο επιλογές πια. Να περιμένω να γίνει κακό και το 17 ώστε να ανυπομονώ μετά να έρθει το 18 που θα είναι καλό γιατί θα διώξει το κακό 17, είτε να πιστέψω ότι το 17 θα είναι το καλό και να τα δώσω όλα τώρα που μπορώ γιατί μετά που θα έρθει το 18 θα είναι κακό και δεν θα μπορώ πια...
Μπέρδεμα ε;
Δε φταίω εγώ, ότι ακούω λέω, ότι βλέπω γράφω, προσπαθώ και γω να καταλάβω, μάταια όμως, μάλλον δε φτάνει το μυαλό μου, ήδη κοντεύω να στραμπουλήξω το μισό μετωπιαίο λοβό του εγκεφάλου μου.

Ευτυχώς ακόμα είμαι σε κατάσταση διακοπών, και έτσι θα παραμείνω για λίγο ακόμα. Θα ακούσω τον αυτόματο ραδιοφωνατζή να μου εύχεται καλή χρονιά από το πρωί, κάθε μέρα με τις μουσικάρες του, και αν όλα πάνε καλά να ακούσω και όσες από τις εκπομπές του απογευματινού ζωντανού προγράμματος (διακοπές γαρ) πραγματοποιηθούν.

Ας είναι αυτός ο χρόνος ονειρικός, μουσικός, έντονος, αλλόκοτος, γεμάτος...
Καλή αρχή...

ΤΡΙΤΗ (TUE)
20:00 - 21:00 -- Songs of the Deaf (Παντελής)
21:00 - 22:00 -- Ωριαία αποβολή (Δάσκαλος)
22:00 - 23:00 -- Light traffic (Marios)
23:00 - 00:00 -- Εκεί που το blues συναντά το ρεμπέτικο (Νίκος, Γιάννης)
00:00 - 01:00 -- Εκεί που το blues συναντά το ρεμπέτικο (Νίκος, Γιάννης)  

Εβδομαδιαίο Πρόγραμμα

ΔΕΥΤΕΡΑ (MON)
19:00 - 20:00 -- Reservoir songs (blowman)
20:00 - 21:00 -- Cortexiphan
21:00 - 22:00 -- Waiting room (Marinela)
22:00 - 23:00 -- Εκτός ελέγχου (Μανόλης)
23:00 - 00:00 -- HOMEboy (Νοέμβριο)

ΤΡΙΤΗ (TUE)
20:00 - 21:00 -- (mellow yellow) Thodoris
21:00 - 22:00 -- Reservoir songs (blowman)
22:00 - 23:00 -- Mood swing zone (Ioanna)
23:00 - 00:00 -- Έρεφως

ΤΕΤΑΡΤΗ (WED)

20:00 - 21:00 -- Songs of the Deaf (Παντελής)
21:00 - 22:00 -- Ωριαία αποβολή (Δάσκαλος)
22:00 - 23:00 -- Συνήθης ύποπτος (Γιάννης Θέμελης)
23:00 - 00:00 -- Talking Blues (Kate Blue)

ΠΕΜΠΤΗ (THU)

20:00 - 21:00 -- out of the box (el grego)
21:00 - 22:00 -- Bur Sessions
22:00 - 23:00 -- light traffic
23:00 - 00:00 -- SoundPool (foSia)

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ (FRI)

20:00 - 21:00 -- Snowbubbles (Χιονάτη)
21:00 - 22:00 -- cosmic boatrip (Eva)
22:00 - 23:00 -- audiophilica (chameleon & Frangy)
23:00 - 00:00 -- upside down (Vox)

ΣΑΒΒΑΤΟ (SAT)

21:00 - 23:00 -- dj Vassias

ΚΥΡΙΑΚΗ (SUN)
20:00 - 21:00 -- Xάλια από νωρίς (Έρρικα, Φραντζέσκα)
21:00 - 22:00 -- Xάλια από νωρίς (Έρρικα, Φραντζέσκα)
22:00 - 23:00 -- Ούτος εκείνος (Γιώργος Διβόλης & Kotzak)
23:00 - 00:00 -- Ούτος εκείνος (Γιώργος Διβόλης & Kotzak)

Γράψτε σε αυτό το κουτί

Ποιοι είμαστε

Μια παρέα ανθρώπων που τους ενώνει η αγάπη τους για περίπου το ίδιο στυλ μουσικής. Όλα ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 2012 στο Ηράκλειο της Κρήτης, όταν και μπήκαν οι πρώτες βάσεις. Από τότε, κύλησε αρκετό νερό στο αυλάκι και το μόνο σίγουρο είναι πως έχει να κυλήσει πολύ ακόμα. Πάνω από όλα, οι εμπλεκόμενοι στο σταθμό, τον αντιμετωπίζουμε σαν μια ωραία περιπέτεια και περιμένουμε να δούμε πού θα μας οδηγήσει. Βασική προϋπόθεση, να περνάμε καλά εμείς και να το μεταδίδουμε σε εσάς, τους ακροατές...

Επικοινωνία

Καλά, συγγνώμη... Κοτζάμ τσατ στο μενού δεν το είδες; Ε, εκεί μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μας! Τι παραπάνω θες; Τι;;;; Δεν θες να γράψεις κάτι και να το δει όλος ο κόσμος; Γιατί, τι έχεις να γράψεις;

Ουφ, τελοσπάντων, άμα καλά και σώνει θες να στείλεις μέιλ, μπορείς να το κάνεις στο burradio@gmail.com. Θα διαβάσουμε το μέιλ σου. Αν είμαστε σε καλή ψυχολογική διάθεση, δεν έχει πανσέληνο και δεν φυσάει νοτιάς, πιαθνώς να απαντήσουμε κιόλας. Σύντομα ενδεχομένως να έχουμε και τηλέφωνο, για να γίνει πιο άμεση η επικοινωνία μας. Ίσως όμως δεν μάθεις ποτέ τον αριθμό. Θα δείξει...

Αρχείο νέων

Οι παραγωγοί του σταθμού

Εδώ μπορείτε να μάθετε βρωμερές λεπτομέρειες σχετικά με το ποιοι είναι
αυτοί που σας πιπιλίζουν τ' αυτιά από το μικρόφωνο του BUR. Κλικ λοιπόν
στον παραγωγό που σας ενδιαφέρει, αλλά για να μην απογοητευτείτε σας λέμε
από τώρα πως δεν θα βρείτε ημίγυμνες φωτογραφίες. Ούτε καν φωτογραφίες,
τώρα που το σκέφτομαι... Μόνο βαρετό κείμενο. Ουφ! Μάλλον τώρα δεν θα
κάνετε κλικ, ε;





blowman



Ενας τραυματισμός στο έκτο δάκτυλο του αριστερού του ποδιού του στέρησε
την επαγγελματική καταξίωση με την αλλη του μεγάλη αγάπη το... μπάσκετ...
υψος και επιδεξιοτητα πηγαν στραφι! Ουδέν κακό αμιγές καλού όμως.πριν απο
3 χρόνια πήρε την μεγάλη απόφαση να παρατήσει σπουδές και καριέρα ενω ειχε
ετοιμη την προαγωγη σε τυλιχτη πιτογυρου A', και να αφοσιωθεί στο...
blow(ing). Στην πρόσφατη και καθε 100 χρονων ευθυγραμμιση 3 πλάνητων...
σκέφτεται και το αποτέλεσμα ήταν... ο BUR radio. Η γέννηση της Νεφελης τον
έκανε ευτυχισμενο, ειδικά δε, την στιγμή που πήρε στα χέρια του και τις
αναλύσεις DNA και βεβαιώθηκε ότι είναι δικό του παιδί. Θέλει να πιστεύει
ότι είναι ένα απο τα 8 δισσεκατομύρια άτομα που επηρεάζουν τις μουσικές
εξελίξεις στον πλανήτη μας. Τελος θα ηθελε να ευχαριστήσει και απο δώ, το
περιοδικο "ξυσε με" για την διαμορφωση του αδαμαντινου χαρακτηρα του αλλα
και όλους όσοι εχουν βοηθησει και βοηθούν ώστε να συνεχίζει να κάνει το
χομπυ του επάγγελμα.



5 τραγούδια που παρά τρίχα δεν έχει γράψει... είναι τα εξής 6:




  1. Of Montreal - The Past As A Grotesque Animal

  2. Mikah Blue Smaldone - Time

  3. Abbie Gale - Danko

  4. Graham Bond Organisation - Spanish Caravan

  5. Red Zebra - I Can't Live In A Living Room

  6. ExiStanZ - My Little Joy



andreas del και lostd



Οι andreas del και lostd έχουν μια αγάπη όχι για το καλοκαίρι αλλά για τη
μουσική. Όταν ο andreas del δεν παίζει μουσική με την μπάντα του και δεν
ασχολείται με τη μεγάλη του αγάπη, την αρχαιολογία, ακούει μουσική.
Αδυναμίες του είναι τα αναλογικά synths των 80s, οι fender jaguar κιθάρες
και οι συνθέσεις σε ελάσσονες κλίμακες. Ο lostd προγραμματίζει, όχι μόνο
υπολογιστές, αλλά και τον κόσμο γύρω του. Επιλέγει μουσική που κινείται σε
μινιμαλιστικά και συχνά σκοτεινά μονοπάτια. Οι andreas del και lostd
μοιράζονται την αγαπημένη post-punk - και γύρω από αυτή - μουσική τους
στην εκπομπή Fail to Grey στον BURadio και
περιστασιακά σε διάφορα dj-set σε club του Ηρακλείου.



Tracklist:




  1. Suicide - Ghost Rider

  2. The Sound - New Dark Age

  3. A Flock of Seagulls - Modern Love Is Automatic

  4. Clan of Xymox - Stranger

  5. The Cure - Fascination Street



HOMEboy



Αν και δεν είναι σωστό να μιλάω εγώ για μένα (αφήνω ,αν λένε καλά
πράγματα, άλλους να τα λένε), θα σας πω δυο λόγια για να ξέρετε με ποιόν
έχετε να κάνετε....
Βαφτίστηκα Ιωάννης, αλλά οι φίλοι με φωνάζουν ΗΟΜΕboy! Γεννήθηκα στην
Αθήνα, αλλά εδώ και μερικά χρόνια, κάνω μεγαλειώδη καριέρα στο Ηράκλειο
της Κρήτης. Μικρός, ήθελα να γίνω αστροναύτης, αλλά τελικά, με κέρδισε το
άθλημα της επιτραπέζιας αντισφαίρισης, όπου και υπήρξα πρωταθλητής της
γειτονιάς μου, δύο συνεχείς χρονιές.
Η λαμπρή αυτή καριέρα διεκόπη βιαίως για να υπηρετήσω την επιστήμη (είχα
εν τω μεταξύ βαρεθεί να κερδίζω στο πινγκ πόνγκ την μικρή αδερφή του φίλου
μου του Γιωργάκη) οπότε και μπήκα στο καράβι που με έφερε στην
λεβεντογένα!
Εδώ έμαθα από καλό λάδι, από καλή ρακή, έμαθα να βάζω πλυντήριο και να
μαγειρεύω. Μία μέρα που έπλενα τα τζάμια στο μπαλκόνι του σπιτιού μου, μου
έφυγε το λάστιχο και έβρεξα τον Blowman που περνούσε από κάτω...Θα
πιανόμασταν στα χέρια, αλλά την κρίσιμη στιγμή χτύπησε το κινητό μου (που
είχα ringtone Sound) οπότε και αντί να τις φάω, με έχωσε στο studio του
BUR! Από τότε κάνω εκπομπές κάθε Δευτέρα 11 με 12 το βράδυ!
Μου αρέσει να μπλέκω μουσικές, να ακούω καινούρια και παλιά πράγματα, να
τεστάρω τα συναισθήματα και τα αυτιά μου! Και όποιος αντέξει....



Μερικά tracks για να ξέρετε τι σας περιμένει....




  1. A Place to Bury Strangers - Onwards to the wall

  2. Savages - She will

  3. Daysleepers - Loved by the Sun

  4. The Raveonettes - Heart of Stone

  5. Sonic Youth - Sunday



και άλλα πολλά.....



debaser



O debaser έπεσε σαν κομήτης στο Ηράκλειο το καλοκαίρι του 2010. Ο πρότερος
βίος του δεν έχει γίνει γνωστός και ο ίδιος διαψεύδει κάθε φήμη που
κυκλοφορεί. Υποτίθεται πως θέλει να τελειώσει τη συγγραφή ενός
μυθιστορήματος που έχει ξεκινήσει να γράφει πριν από πολλά - πολλά χρόνια.
Μερικοί επιμένουν πως πρωθυπουργός της χώρας ήταν τότε ο Σημίτης, αλλά η
πληροφορία ελέγχεται ως ανακριβής.



Όταν τους βλέπει κανείς μαζί με τον HOMEboy, είναι πασιφανές ότι τους
συνδέουν πολλά. Κανείς όμως - ίσως ούτε καν οι ίδιοι - ξέρει με ακρίβεια
ποια είναι αυτά. Η μουσική σε γενικές γραμμές δεν του αρέσει. Προτιμάει
την ησυχία, αλλά συμβιβάζεται αναγκαστικά με τις προσταγές των καιρών. Το
ότι ακούει φανατικά μουσική από τότε που οι γονείς του εδέησαν να του
χαρίσουν το πρώτο του ραδιοκασετοφωνάκι, δεν αναιρεί το προαναφερθέν
γεγονός.



Στον ελεύθερο χρόνο του αρέσκεται στην κατανάλωση ανανά και καρύδας. Είναι
προφανές πως δεν βρίσκεται στην κατάλληλη χώρα. Το έτερο προφανές για
όποιον τον γνωρίσει είναι ότι του αρέσει να έχει ελεύθερο χρόνο. Και το
προσπαθεί.



Για να βρει το τοπ - 5 των κομματιών που τον έχουν σημαδέψει, θα μπορούσε
να φάει πολλές ώρες. Αντ' αυτού, θυμήθηκε ότι έχει ήδη φάει πολλές ώρες
για να διαμορφώσει ένα τοπ - 5 κομματιών που τον έχουν σημαδέψει, συνεπώς
δεν χρειάζεται να το ξανακάνει. Ίσως όμως και να χρειάζεται, γιατί τίποτα
δεν μένει σταθερό σε αυτή τη ζωή:




  • Comfortably Numb - Pink Floyd

  • Όλες Οι Απαντήσεις - Τρύπες

  • The Distance - Cake

  • Bob Dylan's Dream - Bob Dylan



και (έκπληξη, έκπληξη)




  • Debaser - The Pixies



foSia



Είμαι μια αναγραμματισμένη σοφία και ακούω μουσική κυκλοθυμικά,
προσέχοντας ιδιαίτερα στίχους και μπάσο. Η εκπομπή μου στον B.U.Radio
είναι εξίσου ιδιοσυγκρασιακή: το sOUNDpOOL / μια δεξαμενή ήχων όπου χωράνε
διαφορετικές διαθέσεις και όλα τα είδη μουσικής που ελκύουν το ενδιαφέρον
μου... dream pop, shoegaze, electro post-punk, synth, indie, indietronica
και ενίοτε experimental και noise. Και άλλα. Κατά καιρούς ετοιμάζω
θεματικά sessions με covers, τελευταίες κυκλοφορίες, ελληνική indie σκηνή,
αγαπημένα μου κομμάτια. Και άλλα.



Το sOUNDpOOL είναι στον αέρα του B.U.R. κάθε Τετάρτη 20 - 21 h. Tune in!
(Οι εκπομπές ανεβαίνουν και στο mixcloud: http://www.mixcloud.com/foSia/)



Αγαπημένα tracks:




  1. Diiv - Bambi Slaughter (Kurt Cobain Cover)

  2. Savages - She Will

  3. Chromatics - The Page

  4. Dark Horses - Alone

  5. 2:54 - You're Early



Συνήθης Ύποπτος



Ο Συνήθης Ύποπτος δεν προέρχεται από το χώρο της μουσικής.



Ερασι-τέχνης εκ πεποιθήσεως πίστευε σε μια Επανάστασης της Τέχνης μέσω
μιας καλόγουστης αισθητικής κουλτούρας ως τρόπο ζωής, όμως η σύγχρονη
οικονομική κρίση του θύμισε ότι η πολιτική θα είναι πάντα επίκαιρη και
ζωντανή και ότι θα πρέπει να μάχεσαι για αυτά που πιστεύεις επειδή τίποτα
δε σου χαρίζεται. Μάχες δίνει πολλές καθημερινά, κυρίως νομικές και
δικαστηριακές κατά επαγγελματική συνήθεια. Όμως, όταν δραπετεύεις καμία
φορά από τη δύσκολη και γκρι πραγματικότητα βρίσκεις ξανά τον εαυτό σου σε
αυτά που άφησες πίσω σου και σε αυτά που σε περιμένουν για να τα
συναντήσεις...



Λίστα αγαπημένων «πραγμάτων» αντιπροσωπεύουν το στυλ της εκπομπής:




  • Μπισκότα Παπαδοπούλου

  • Ταξίδι στο φεγγάρι – Ιούλιος Βέρν

  • Μπλέκ και Έρικ Καστέλ (κόμικς)

  • Μακ Γκάιβερ (σαιζόν πρώτη)

  • New Order – Blue Monday

  • Εθνική Ομάδα Μπάσκετ 1987

  • Η Διπλή Ζωή της Βερόνικα – Κριστόφ Κισλόφσκι

  • Pink Floyd – Division Bell

  • Περιόδικο 01 (Στάθη Τσαγκαρουσιάνου)

  • Στέρεο Νόβα

  • Τα πρώτα μου all-starάκια

  • Mazzy Star – Fade Into you

  • Τρύπες – Δε χωράς πουθενά

  • Cinema il Paradiso

  • Το i-pod μου

  • Παύλος Παυλίδης – Πάρε με μαζί σου

  • Jim Jarmous

  • James – Getting away (when all mess up)

  • Στο δρόμο – Κέρουακ

  • Franz Ferdinand – Take me Out

  • Οδυσσέας – Τζέιμς Τζόυς



R-NI



To Arni γεννήθηκε σε Ιδιωτική Στρούγκα στη δυτική πλευρά του Μεγάλου
Νησιού. Αποτελεί καρπό βατέματος μιας καταπιεσμένης προβατίνας, ράτσας "με
το σταυρό στον ώμο", από ένα καλοκάγαθο πρόβατο, ράτσας "με το σταυρό στο
χέρι". Όντας πρωτότοκος (καταλογισμός) και καρπός ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης
(ενοχή), από τόσος δα αμνός, ανέπτυξε μια έντονη απέχθεια προς οποιαδήποτε
ευθύνη. Με άλλα λόγια πρόκειται για ένα ακόμη πρόβατο με σύνδρομο
παλιαρνισμου, αρνούμενο πεισματικά να ενταχθεί στο κοπάδι των ώριμων και
παραγωγικών προβάτων. Αρνιτής χωρίς αιτία, τελευταία δηλώνει αρνί χωρίς
μαντρί, αρνί ελευθέρας βοσκής και άλλα τέτοια φαιδρά. Παρόλα αυτά, η
περιστασιακή βρώση κουτόχορτου δυσχεραίνει εξαιρετικά τον πλήρη
απογαλακτισμό του, με αποτέλεσμα να περνιέται από τα υπόλοιπα ζώα της
Φάρμας, για αρνάκι γάλακτος. Προσπαθώντας να επιστρέψει στον "Παράδεισο",
αναζητά τη στρίγκλα που έγινε αρνάκι.



5 songs (Shuffle mode)




  • Guns N' Roses - Paradise City

  • Radiohead - Jigsaw Falling Into Place

  • Pixies - Hey

  • Μανώλης Χιώτης & Μαίρη Λίντα - Περασμένες μου αγάπες

  • Βασίλης Τσιτσάνης - Σαν απόκληρος γυρίζω



Anna Vass



Κι εκεί που έπινα ρακόμελα (…μία Κυριακή. Αξέχαστα…) σε ένα ωραίο
μεζεδοπωλείο του Ηρακλείου, άκουσα από το διπλανό τραπέζι έναν να φωνάζει:
«Άλλος για τη βάρκα μας;;!!» Τι να εννοούσε άραγε; Πριν λοιπόν χάσω την
ευκαιρία να μάθω, φώναξα: «Εει, στάσου, μύγδαλα!». Γύρισαν όλοι και με
κοίταξαν. Μέσα στην αμηχανία μου, το μόνο που μου ήρθε να πω ήταν: «Λοιπόν
δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά σήμερα είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα...».
Τότε, ακούστηκε μία μπρουτάλ φωνή από το βάθος να λέει: «Στέλλα, κρατάω
μαχαίρι!». Όλοι έστρεψαν το βλέμμα τους στη Στέλλα, που έτρεχε
τσιρίζοντας. Αμάν κι αυτή η κοπέλα, δε μπορούσε να περιμένει λίγο;;;
Θέλοντας λοιπόν να επανέλθω στην αρχική κουβέντα (ποια κουβέντα δηλαδή…)
είπα διστακτικά: «Ει… Σας χαιρέτησα; Δε σας χαιρέτησα! Χαίρετε, τι κάνετε,
καλά ευχαριστώ!». Κατάφερα να τους αποσπάσω την προσοχή μεν, αλλά με
πέρασαν για τη σερβιτόρα δε… και έτσι με ρώτησε ο ένας (αυτός με το
καπέλο): «Δε μου λες; Εσείς εδώ φτιάχνετε ένα που είναι, έτσι όλο σαντιγί,
που έχει από κάτω σοκολάτα… όχι, από πάνω σοκολάτα... και έχει πάλι το...
και είναι όλο μέσα σ΄ ένα γυάλινο μπωλ...;» και τότε του απάντησα κι εγώ
εκνευρισμένα: «Τι θα το κάνουμε εδώ μέσα, Αμέρικαν μπαρ;». Ο τύπος
νευρίασε. Πολύ. Τότε, τον άκουσα να λέει στους άλλους: «Εγώ, παίρνω το
καπελάκι μου και φεύγω!». Κακή τροπή είχε πάρει το πράγμα. Έπρεπε να
σκεφτώ κάτι γρήγορο και έξυπνο. «Έχω και κότερο. Πάμε μια βόλτα;», είπα
και ξανακάθισε. Καλό σημάδι. Κότερο δεν είχα, αλλά δε βαριέσαι; Η σχέση
μας είχε ήδη πάει σε άλλο επίπεδο. Τα πιο γερά θεμέλια της σχέσης μας
μπήκαν όταν φωνάξαμε την Καααατίνα να μας φέρει λίγο σαλαμάκι… Κάπως έτσι
γνωριστήκαμε λοιπόν και μέχρι το τέλος της βραδιάς μου είχε προταθεί να
ενταχθώ στην παρέα του BUR! Αυτή τη «βάρκα» εννοούσε τελικά… Σας έπεισα;
ΝΟΤ. Μερικά από τα τραγούδια που ΔΕΝ θα ακούσετε τα Σάββατα (20:00-21:00)
είναι:



«Είναι το στρώμα μου μονό» - Α. Βουγιουκλάκη
«Έχω στενάχωρη καρδιά» - Ρ. Βλαχοπούλου
«Με κυνηγούν τ’ αδέλφια σου» - Μ. Χιώτης
«Ο άντρας που θα παντρευτώ» - Μ. Καραγιάννη
«Πατέρα κάτσε φρόνιμα» - Γ. Ζαμπέτας



Είμαι η Anna Vass. Γνωρίστε με καλύτερα μέσα από το BUR! Σας προκαλώ!



Kaori



Όταν η Kaori μεγαλώσει θα γίνει synthesizer. Μέχρι τότε, περιπλανιέται
ανέμελα στα μουσικά τοπία της πειραματικής electronica, avand-garde, jazz,
cinematique, ψυχεδέλειας, σύγχρονης κλασσικής, folk, underground techno
και άλλων πολλών.
Το Brainticket είναι μια ατμοσφαιρική συνεύρεση όλων αυτών των ακουσμάτων
για τα 'περίεργα' αυτιά. Να περιμένετε σκοτεινά beats, στοιχειωμένα
synths, σκονισμένα grooves, παραμορφωμένα φωνητικά, φυσαλίδες και μαγικά
ξόρκια.



Waiting Room



Ονομα παραγωγου, Μαρινέλα Πασπάλη
Η “αιθουσα αναμονης” ειναι ενας χωρος στον οποιο περιμενεις την σειρα σου
ειναι ψυχρη και αποκοσμη, κανεις δε θελει να κατσει για πολυ , αλλα η ζωη
ειναι γεματη αιθουσες
αναμονης.
Στην εκπομπη αυτη θα ακουσετε post punk, darkwave, electronica, techno,
noise, lo fi, shoegaze,
experimental, minimal, neo psychedelia, dark ambient, neo folk



Εκεί που το blues συναντά το ρεμπέτικο



... είναι ο τίτλος μιας ραδιοφωνικής εκπομπής που εκπέμπει διαδικτυακά από
το σταθμό...http://burradio.blogspot.gr/ ...Η ονομασία της εκπομπής
προήρθε από τη ραδιοφωνική συνάντηση που έχει το blues με την εκπομπή
taALkin bLUEs της Κατερίνας στις 12 η ώρα το βράδυ με τη δικιά μου !!!!
Όταν το συζητήσαμε με το Βαγγέλη που στην αρχή ήταν πολύ δύσπιστος το να
βάλει ελληνική μουσική στο ραδιόφωνο του blow up radio ...επιλέξαμε και
όχι τυχαία ότι η μοναδική ώρα που θα μπορούσε να κολλήσει το ρεμπέτικο
ήταν μετά από μια εκπομπή blues ...και έτσι και έγινε... με τον καιρό
ερχόταν κόσμος στο blow up για να ακούσει την εκπομπή και γενικά να πιει
ένα ποτό.... ένα απ αυτούς και ο φίλος μας ο Γιάννης ο Μακαρονάς έκατσε
τότε μέσα στο στούντιο σε μια εκπομπή που έκανα με το Τζανάκη το μπουζουξή
και απ τότε γίναμε αχώριστοι στις εκπομπές νομίζω ότι το ταιριάξαμε πολύ
και στο μουσικό κομμάτι και στο θέμα της συζήτησης Κάθε τρίτη λοιπόν θα
κάνουμε το μουσικό μας ταξίδι στα στέκια της παλιάς Αθήνας και του
Περαία... Θα ερωτευθούμε όμορφες μποέμισες στα καφέ αμάν της πόλης
πίνοντας ούζο και αργιλέδες...θα ανέβουμε στους απάνω μαχαλάδες να
γαμπρίσουμε στις κοπελιές παίζοντας μπουζούκια και μπαγλαμάδες και στο
τέλος θα πάμε στο τσαρδί μας γεμάτοι από μουσική ενέργεια περιμένοντας την
άλλη βδομάδα να ταξιδέψουμε πάλι !!!
Η εκπομπή θα εκπέμπει κάθε τρίτη στις 11 ηώρα το βράδυ Επιμέλεια και
παρουσίαση Νίκος Γιαμπαζολιάς και Γιάννης Μακαρονάς επίσης κάθε φορά θα
έχουμε και κάποιον καλεσμένο.. Οι εκπομπές θα γίνονται και με γενικό
περιεχόμενο αλλά και με ενότητες για να είναι ποιο συγκεκριμένο το θέμα ..
Θα γίνονται αναφορές και συζητήσεις που θα αφορούν τις ενότητες καθώς και
τα ρεμπέτικα δρώμενα στο ηράκλειο και όχι μόνο ... Επίσης στο τέλος κάθε
εκπομπής θα ακούμε ένα τραγούδι ρεμπέτικο διασκευασμένο από κάποιο
καινούριο καλλιτέχνη ή συγκρότημα



Songs of the deaf



Ο Μπάμπης και ο Παντελής είναι δύο τύποι που γεννήθηκαν στο Ηράκλειο.Με
τεράστια διαφορά ηλικίας μεταξύ τους , η μουσική τους ενώνει και γεφυρώνει
το χάσμα της ηλικίας τους. Οι μουσικές που ακούν και ακούγονται από αυτή
την εκπομπη ποικίλουν όπως και οι ορέξεις και το mood των εξαίρετων αυτών
τύπων και πανε απο grunge , alternative ,garage , psychedelic rock ,
blues, prog rock , post rock και γενικότερα ότι τους κάνει κέφι .Απολάυστε
υπεύθυνα( κάθε Τρίτη ) . Τα παρακάτω τραγούδια είναι random επιλογές και
ψιλόχαρακτηρίζουν την εκπομπή




  1. The Cult - Rain

  2. Screaming Trees - Troubled Times

  3. God Is An Astronaut - Echoes

  4. Radiohead - Climbing Up The Walls

  5. The Cramps – Goo Goo Mac



Juan - Sofia



<ένας ακόμη περίπατος στα δίχτυα της χαοτικής διάστασης. διασπορά και
διάχυση μιας ανεξέλεγκτης έκρηξης! διατήρηση σε υψηλά επίπεδα χωρίς
αλεξίπτωτο. ίσως σας εξιτάρει ή ίσως σας ισοπεδώσει. το σίγουρο πέρασμα
από τα μονοπάτια ενός ακόμη χάρτη, στα τυφλά. η συνταγή θα αλλάξει,
σηματοδοτώντας πολλά αναπάντεχα γιατί. γιατί αυτό θα μας ενώσει κάτω από
ένα υπόστεγο σάπιο και θα απελευθερώσει τη φαντασία. δώστε τόπο και χρόνο
σε όλα τα απρόβλεπτα. μπάτσοι ήρθαν, φεύγουμε...></ένας>



Γιώργος Σαββάκης (πτήση 201)



"Ψηλός άνεμος ταράζεται στην άκρη του ορίζοντα: Φίλε μου, τι νέα; Πότε θα
'ρθουν οι πάπιες;Το φθινόπωρο φουσκώνει το ποτάμι και το ρέμα. Οι
συγγραφείς σιχαίνονται την κοσμική επιτυχίαοι δαίμονες των βουνών θέλουν
να μας παγιδεύσουν. Ίσως θα 'πρεπε να μιλήσουμε με την ξοδεμένη ψυχή
στέλνοντας ένα ποίημα στον ποταμό Μι-Λο.
Του Φου - (Κίνα 712-770 μχ) Στην άκρη του ορίζοντα με την σκέψη στον Λι
Πο"



Χιονάτη - snowbubbles



Η «μωρή πριγκίπισσα», η «μαντάμ Σουσού» και «Υψηλοτάτη» του Blow up και
bURRADIO (όπως πειραχτικά την αποκαλεί ο blowman). Αγαπάει το αστικό τοπίο
και δηλώνει παιδί της εξάτμισης, τις τέχνες, την αβρότητα, και πάει πολύ
τους ροκαμπιλάδες και τα cool αγόρια με ωραίο eyeliner και τακούνια αλά
New York Dolls. Η ρομαντική παγωμένη της καρδιά από χιόνι λιώνει
υπό τους ήχους των Nick Cave, Μοrrissey,Τindersticks, Portishead, Μary and
the Boy, Frederic Chopin και άλλων χαρωπών καλλιτεχνών που μπορούν να σε
ωθήσουν στο να πηδήξεις με ενθουσιασμό από μια γέφυρα ή να χώσεις το
κεφάλι σου στο φούρνο με το γκάζι Σχολιάζει λίγο την επικαιρότητα και
μοιράζει από την εκπομπή της Snowbubbles, διάφανες φούσκες χιονιού που
σκάνε απελευθερώνοντας μουσικές με ένα μυρωδάτο «παφ». Αναλόγως με τη
διάθεση κινείται από punk, garage, indie, pop και vintage ήχους μέχρι
electronica, κλασική μουσική, jazzosoulιές και το Κομπάρσο του Λευτέρη
Μυτιληναίου (ναί το έχει παίξει σε παγκόσμια πρώτη στο burradio στο
αφιέρωμά της στο Νικόλα Τριανταφυλλίδη). Δεν είναι ταγμένη σε ένα
είδος, πιστεύει ότι υπάρχει μόνο καλή και κακή μουσική, γι αυτό και η
εκπομπή της είναι ένα μουσικό χαλί (ή μουσικό χάλι). Θα σας κρατήσει
συντροφιά αν χρειαστεί και Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά και Πάσχα διότι οι
Snowbubbles πολύ απλά θέλουν διακαώς να γίνουν η αγαπημένη σας ώρα!



Ένοχη απόλαυση: Ένα τελευταίο ουίσκι μετά το blow up σε επικό ωμέγα
διαλογής παρακμιακό σκυλόμπαρο τραγουδώντας Πάολα και Βασίλη Τερλέγκα.



Tracklist
- Επτασφράγιστο μυστικό. Πρέπει να ακούσετε την εκπομπή της για να
καταλάβετε!



Αγαπημένα συνθήματα:
- Ευτυχείτε! Η ομορφιά και η Τέχνη θα σώσουν τον κόσμο, Άνθρωπε Αγάπα
στους φασίστες φάπα, I’m a sapiosexual, Brad Pitt κάνε με μάνα.



Ούτος Εκείνος - Γιώργος Διβόλης



Με ενα πρωτογονο αγχος να τον συνοδευει απο την παιδικη του ηλικια και μια
διαρκης αναγκη για ανακαλυψη της πραγματικης εσωτερικης του ταυτοτητας
οδηγηθηκε στην λεπτομερη εξερευνηση καθε ειδους θεωριας και αντιληψης
προκειμενου να εντοπισει τον πραγματικο σκοπο της υπαρξης του. Η απαντηση
ηρθε σε ανυποπτο χρονο μεσω ενος μυστηριωδους ονειρου. ''Ουτος εκεινος''
αναφωνησε μια βραχνη μελωδικη φωνη που αναδυοταν απο ενα σκοτεινο στενο
διαδρομο. Ειναι εκεινος που πρεπει να σωσει τη μουσικη. Με χωρο το
στουντιο του blow up radio καθε Κυριακη προβαλλει την μεγαλομανια του
κανοντας φαινομενικα αστοχες αλλα και μπερδεμενες μουσικες επιλογες
προσπαθωντας να οδηγησει το κοινο στην αληθεια και να διασωσει την τεχνη
της μουσικης.



VOX



Με λένε Κωνστάντη έχω πράσινα μαλλιά, φοράω πάντα φορέματα με λουλούδια
και έχω ένα πολύ τρελό χαρακτήρα. Η μητέρα μου πάντα λέει πως είμαι
ανάποδος χρόνος εξ’ου και το όνομα της εκπομπής "Upside Down". Το
ψευδώνυμο μου "Vox" σημαίνει φωνή στα Λατινικά. Αποφάσισα να γίνω
μουσικός όταν μπήκα στο γυμνάσιο. Τέλειωσα το μουσικό σχολείο Ηρακλείου
που ήταν η πρώτη μου επιρροή όσον αφορά τον επαγγελματικό μου
προσανατολισμό. Παίζω φλάουτο, τραγουδάω και δεν θα μπορούσα να δω την
ζωή μου χωρίς μουσική. Το μέλλον μου προβλέπεται στο εξωτερικό με Σπουδές
Jazz ή Music Theatre... To upside down, αναφέρεται σε παιδιά σαν εμένα που
δεν ταιριάζουν πουθενά και θέλουν να είναι ο εαυτός τους. Ακούω ό,τι με
κάνει να νιώθω. Σκεφτείτε ανάποδα.
Πέντε κομμάτια που αντιπροσωπεύουν το ύφος εμού και της εκπομπής μου




  1. Blond-O-Sonic shimmer trap – Arctic Monkeys

  2. Alone Together – The Strokes

  3. I can't escape my self – The Sound

  4. Radiohead – Lucky

  5. Behind the wheel – Depeche Mode



Ιωάννα Σπανού (Funk Alabama)



Όπως υποδεικνύει και το "εμπνευσμένο" όνομα της εκπομπής είμαι εδώ για την
διατάραξη της διάθεσης σας. Μουσικές που γνωρίσαμε από τη συχνότητα του
σταθμού σε συνδυασμό με νέα ακούσματα από το χώρο της ηλεκτρονικής
μουσικής. Λάβετε θέσεις για ένα συνονθύλευμα μουσικών beats και όχι μόνο



Exect



Ο Exect ξεκίνησε το 2001 ως BREAKBOY στο Ηράκλειο Κρήτης και συνεχίζει να
εκπροσωπεί ως DJ & ROCKER.
Το style του κυρίως εστιάζεται στην 70's Funk, Afrobeat & Golden Era
HipHop.
Του αρέσουν τα βινύλια και ειδικά τα 45ρακια! Καθε Τετάρτη 7-8 με την
εκπομπή "Funk me to kilo"
παρουσιάζει πολλά giga με classics αλλα και πρόσφατα "σκαμένα" tracks απο
την συλλογή του!



SOUNDCLOUD: https://soundcloud.com/the-exect/tracks



INSTAGRRAM: https://www.instagram.com/the.exect/



kotzak



Ο kotzak είναι αναποφάσιστος και αναβλητικός: Η περίεργη σχέση αγάπης και
μίσους με το Ηράκλειο τον οδήγησε στο να μην παρθεί ποτέ η απόφαση αν θα
το εγκαταλείψει ή όχι. Αγαπάει να γκρινιάζει όταν βρίσκεται εκεί, και όταν
φεύγει, να σκέφτεται το πότε θα γυρίσει πίσω.
Έχει σχέση μόνο με την μουσική. Καμία επαφή με οτιδήποτε άλλο. Δεν μπορεί
να καταλάβει πότε μια φωτογραφία είναι καλή. Το ίδιο και με ένα πίνακα.
Σιχαίνεται την ερώτηση «Τι μουσική ακούς;». Δεν είχε ποτέ απάντηση. Δεν
ξέρει τι μουσική ακούει. Τα πάντα είναι σχετικά: ώρα, μέρος, εποχή,
ψυχολογία. Τα πάντα σχετίζονται με την μουσική. Και τα μαθηματικά.
Είναι κακός στα request. Εκτός και αν του ζητηθεί Depeche Mode – It’s no
good ή Closer – Wine. Και παρ’όλο που δεν το παραδέχεται ποτέ,
Nightstalker – Children of the sun.


Δάσκαλος

Το αυτοκίνητο γι'άλλη μια φορά ασφυκτικά γεμάτο, από Αλεξανδρούπολη, με προορισμό τον Πειραιά. Κι από κει πλοίο για Ηράκλειο. Γνωστή η διαδρομή,τρίτη φορά τα τελευταία έξι χρόνια. Δουλειά βλέπεις φίλε μου... Τρίτη και φαρμακερή που λένε! Και μ'ένα μαγικό τρόπο το ένα έφερε τ' άλλο.. Ο Νέτης (Τέντυ Μπόης) στον Παντελή (Αλ).. Κι ο Παντελής στο Βαγγέλη..Κι ο Δάσκαλος (Κώστας) στο BURadio να δημιουργεί μια Πανκ Ροκ κατάσταση με μουσικές που θα λερώνουν τα αυτιά σας και θα γεμίζουν τα κενά σας τις Τρίτες.. 5 ''στυλ'' για να καταλάβετε στο περίπου τη φάση:* Rancid - Roots Raticals, * The Offspring - The Kids Aren't Alright, * Χατ Τρικ - 1000 Χρόνια, * Dropkick Murphys - The Boys Are Back, * Evil Conduct - That Old Tattoo.. -Cheers!-


Hard Candy



Ξυπνάς το πρωί και μισείς λίγο τον εαυτό σου που διάλεξες να σπουδάσεις,
να γίνει επιστήμον όπως λένε και οι μεγάλοι, ανοίγεις το ηχοσύστημα, πατάς
play, ακούς τα πρώτα μπάσα.
Φτιάχνεις γρήγορα καφέ, πίνεις δυο γουλιές και τον αφήνεις στο νεροχύτη,
αρπάζεις την τσάντα, κλείνεις βιαστικά την πόρτα.
Τα κορδόνια σου είναι ακόμα λυτά.
Πατάς μια τρεχάλα, τα καταφέρνεις τελευταία στιγμή και μπαίνεις στο
λεωφορείο, στριμώχνεσαι όπως όπως σαν τη σαρδέλα και έπειτα βάζεις
ακουστικά.
Και κάπως έτσι αυτή η διαδρομή, αυτή η πόλη, αυτή η ασκήμια σου μοιάζει
ομορφότερη.
Ονειρεύεσαι τον χειμώνα, να φοράς κασκόλ, να κοκκινίζουν τα μάγουλα σου
από το κρύο, να νιώθεις τη ζεστή κούπα να σου καίει τα χέρια.
Ονειρεύεσαι ταξίδια, μέρη άγνωστα, κτήρια ψηλά, καταπράσινα λιβάδια,
βουτιές σε παγωμένα νερά, κοπάδια ζέβρες να τρέχουν στις ατέλειωτες
σαβάνες.
Ονειρεύεσαι βιβλία μυριάδες να σου πέφτουν στο κεφάλι, να διαβάζεις και η
ψυχή σου να μη ξεδιψά.
Ένα απότομο φρενάρισμα διαλύει το λευκό σύννεφο πάνω από το κεφάλι σου.
Έχεις φτάσει στο πανεπιστήμιο.
Πρέπει να κατέβεις.
Και τότε συνειδητοποιείς η ζωή είναι σαν μια παγωμένη λεμονάδα
και θες με κάθε τρόπο να ρουφήξεις και την τελευταία στάλα.
Τι βαρετή που θα ήταν όμως χωρίς μουσική;
Αναρωτιέσαι.
Γιατί το ξέρεις πως νότες επενδύουν την κάθε μεμονωμένη στιγμή της ζωής
σου.
Μελωδίες που σε κάνουν να χαμογελάς, να κλαίς με αναφιλητά, να μουδιάζεις,
να χορεύεις, να ερωτεύεσαι...
Το καρναβάλι της ψυχής είναι απύθμενο, άλλες φορές σκοτεινό, άλλες
πολύχρωμο, δεν μπορείς να το περιορίσεις ούτε να το αγνοήσεις.
Αυτή η εκπομπή είναι αφιερωμένη σε όσους αγαπούν τη ζωή σε κάθε της πτυχή,
αν είστε λοιπόν από αυτούς...
Απλά δώστε της μια ευκαιρία.




Τα παιδιά μόνο

blowman

Ενας τραυματισμός στο έκτο δάκτυλο του αριστερού του ποδιού του στέρησε την επαγγελματική καταξίωση με την αλλη του μεγάλη αγάπη το... μπάσκετ... υψος και επιδεξιοτητα πηγαν στραφι! Ουδέν κακό αμιγές καλού όμως.πριν απο 3 χρόνια πήρε την μεγάλη απόφαση να παρατήσει σπουδές και καριέρα ενω ειχε ετοιμη την προαγωγη σε τυλιχτη πιτογυρου A', και να αφοσιωθεί στο... blow(ing). Στην πρόσφατη και καθε 100 χρονων ευθυγραμμιση 3 πλάνητων... σκέφτεται και το αποτέλεσμα ήταν... ο BUR radio. Η γέννηση της Νεφελης τον έκανε ευτυχισμενο, ειδικά δε, την στιγμή που πήρε στα χέρια του και τις αναλύσεις DNA και βεβαιώθηκε ότι είναι δικό του παιδί. Θέλει να πιστεύει ότι είναι ένα απο τα 8 δισσεκατομύρια άτομα που επηρεάζουν τις μουσικές εξελίξεις στον πλανήτη μας. Τελος θα ηθελε να ευχαριστήσει και απο δώ, το περιοδικο "ξυσε με" για την διαμορφωση του αδαμαντινου χαρακτηρα του αλλα και όλους όσοι εχουν βοηθησει και βοηθούν ώστε να συνεχίζει να κάνει το χομπυ του επάγγελμα.

5 τραγούδια που παρά τρίχα δεν έχει γράψει... είναι τα εξής 6:
1. Of Montreal - The Past As A Grotesque Animal
2. Mikah Blue Smaldone - Time
3. Abbie Gale - Danko
4. Graham Bond Organisation - Spanish Caravan
5. Red Zebra - I Can't Live In A Living Room
6. ExiStanZ - My Little Joy


andreas del και lostd

Οι andreas del και lostd έχουν μια αγάπη όχι για το καλοκαίρι αλλά για τη μουσική. Όταν ο andreas del δεν παίζει μουσική με την μπάντα του και δεν ασχολείται με τη μεγάλη του αγάπη, την αρχαιολογία, ακούει μουσική. Αδυναμίες του είναι τα αναλογικά synths των 80s, οι fender jaguar κιθάρες και οι συνθέσεις σε ελάσσονες κλίμακες. Ο lostd προγραμματίζει, όχι μόνο υπολογιστές, αλλά και τον κόσμο γύρω του. Επιλέγει μουσική που κινείται σε μινιμαλιστικά και συχνά σκοτεινά μονοπάτια. Οι andreas del & lostd μοιράζονται την αγαπημένη post-punk - και γύρω από αυτή - μουσική τους στην εκπομπή Fail to Grey κάθε Δευτέρα 22:00-23:00 στον BURadio και περιστασιακά σε διάφορα dj-set σε club του Ηρακλείου.

Tracklist:
1. Suicide - Ghost Rider
2. The Sound - New Dark Age
3. A Flock of Seagulls - Modern Love Is Automatic
4. Clan of Xymox - Stranger
5. The Cure - Fascination Street


HOMEboy

Αν και δεν είναι σωστό να μιλάω εγώ για μένα (αφήνω ,αν λένε καλά πράγματα, άλλους να τα λένε), θα σας πω δυο λόγια για να ξέρετε με ποιόν έχετε να κάνετε....
Βαφτίστηκα Ιωάννης, αλλά οι φίλοι με φωνάζουν ΗΟΜΕboy! Γεννήθηκα στην Αθήνα, αλλά εδώ και μερικά χρόνια, κάνω μεγαλειώδη καριέρα στο Ηράκλειο της Κρήτης. Μικρός, ήθελα να γίνω αστροναύτης, αλλά τελικά, με κέρδισε το άθλημα της επιτραπέζιας αντισφαίρισης, όπου και υπήρξα πρωταθλητής της γειτονιάς μου, δύο συνεχείς χρονιές.
Η λαμπρή αυτή καριέρα διεκόπη βιαίως για να υπηρετήσω την επιστήμη (είχα εν τω μεταξύ βαρεθεί να κερδίζω στο πινγκ πόνγκ την μικρή αδερφή του φίλου μου του Γιωργάκη) οπότε και μπήκα στο καράβι που με έφερε στην λεβεντογένα!
Εδώ έμαθα από καλό λάδι, από καλή ρακή, έμαθα να βάζω πλυντήριο και να μαγειρεύω. Μία μέρα που έπλενα τα τζάμια στο μπαλκόνι του σπιτιού μου, μου έφυγε το λάστιχο και έβρεξα τον Blowman που περνούσε από κάτω...Θα πιανόμασταν στα χέρια, αλλά την κρίσιμη στιγμή χτύπησε το κινητό μου (που είχα ringtone Sound) οπότε και αντί να τις φάω, με έχωσε στο studio του BUR! Από τότε κάνω εκπομπές κάθε Πέμπτη 11 με 1 το βράδυ!
Μου αρέσει να μπλέκω μουσικές, να ακούω καινούρια και παλιά πράγματα, να τεστάρω τα συναισθήματα και τα αυτιά μου! Και όποιος αντέξει....

Μερικά tracks για να ξέρετε τι σας περιμένει....

1. A Place to Bury Strangers - Onwards to the wall
2. Savages - She will
3. Daysleepers - Loved by the Sun
4. The Raveonettes - Heart of Stone
5. Sonic Youth - Sunday

και άλλα πολλά.....


debaser

O debaser έπεσε σαν κομήτης στο Ηράκλειο το καλοκαίρι του 2010. Ο πρότερος βίος του δεν έχει γίνει γνωστός και ο ίδιος διαψεύδει κάθε φήμη που κυκλοφορεί. Υποτίθεται πως θέλει να τελειώσει τη συγγραφή ενός μυθιστορήματος που έχει ξεκινήσει να γράφει πριν από πολλά - πολλά χρόνια. Μερικοί επιμένουν πως πρωθυπουργός της χώρας ήταν τότε ο Σημίτης, αλλά η πληροφορία ελέγχεται ως ανακριβής.

Όταν τους βλέπει κανείς μαζί με τον HOMEboy, είναι πασιφανές ότι τους συνδέουν πολλά. Κανείς όμως - ίσως ούτε καν οι ίδιοι - ξέρει με ακρίβεια ποια είναι αυτά. Η μουσική σε γενικές γραμμές δεν του αρέσει. Προτιμάει την ησυχία, αλλά συμβιβάζεται αναγκαστικά με τις προσταγές των καιρών. Το ότι ακούει φανατικά μουσική από τότε που οι γονείς του εδέησαν να του χαρίσουν το πρώτο του ραδιοκασετοφωνάκι, δεν αναιρεί το προαναφερθέν γεγονός.

Στον ελεύθερο χρόνο του αρέσκεται στην κατανάλωση ανανά και καρύδας. Είναι προφανές πως δεν βρίσκεται στην κατάλληλη χώρα. Το έτερο προφανές για όποιον τον γνωρίσει είναι ότι του αρέσει να έχει ελεύθερο χρόνο. Και το προσπαθεί.

Για να βρει το τοπ - 5 των κομματιών που τον έχουν σημαδέψει, θα μπορούσε να φάει πολλές ώρες. Αντ' αυτού, θυμήθηκε ότι έχει ήδη φάει πολλές ώρες για να διαμορφώσει ένα τοπ - 5 κομματιών που τον έχουν σημαδέψει, συνεπώς δεν χρειάζεται να το ξανακάνει. Ίσως όμως και να χρειάζεται, γιατί τίποτα δεν μένει σταθερό σε αυτή τη ζωή:

1. Comfortably Numb - Pink Floyd
2. Όλες Οι Απαντήσεις - Τρύπες
3. The Distance - Cake
4. Bob Dylan's Dream - Bob Dylan

και (έκπληξη, έκπληξη)

5. Debaser - The Pixies


foSia

Είμαι μια αναγραμματισμένη σοφία και ακούω μουσική κυκλοθυμικά, προσέχοντας ιδιαίτερα στίχους και μπάσο. Η εκπομπή μου στον B.U.Radio είναι εξίσου ιδιοσυγκρασιακή: το sOUNDpOOL / μια δεξαμενή ήχων όπου χωράνε διαφορετικές διαθέσεις και όλα τα είδη μουσικής που ελκύουν το ενδιαφέρον μου... dream pop, shoegaze, electro post-punk, synth, indie, indietronica και ενίοτε experimental και noise. Και άλλα. Κατά καιρούς ετοιμάζω θεματικά sessions με covers, τελευταίες κυκλοφορίες, ελληνική indie σκηνή, αγαπημένα μου κομμάτια. Και άλλα.

Το sOUNDpOOL είναι στον αέρα του B.U.R. κάθε Τετάρτη 20 - 21 h. Tune in!
(Οι εκπομπές ανεβαίνουν και στο mixcloud)

Αγαπημένα tracks:

1. Diiv - Bambi Slaughter (Kurt Cobain Cover)
2. Savages - She Will
3. Chromatics - The Page
4. Dark Horses - Alone
5. 2:54 - You're Early


Συνήθης Ύποπτος

Ο Συνήθης Ύποπτος δεν προέρχεται από το χώρο της μουσικής.

Ερασι-τέχνης εκ πεποιθήσεως πίστευε σε μια Επανάστασης της Τέχνης μέσω μιας καλόγουστης αισθητικής κουλτούρας ως τρόπο ζωής, όμως η σύγχρονη οικονομική κρίση του θύμισε ότι η πολιτική θα είναι πάντα επίκαιρη και ζωντανή και ότι θα πρέπει να μάχεσαι για αυτά που πιστεύεις επειδή τίποτα δε σου χαρίζεται. Μάχες δίνει πολλές καθημερινά, κυρίως νομικές και δικαστηριακές κατά επαγγελματική συνήθεια. Όμως, όταν δραπετεύεις καμία φορά από τη δύσκολη και γκρι πραγματικότητα βρίσκεις ξανά τον εαυτό σου σε αυτά που άφησες πίσω σου και σε αυτά που σε περιμένουν για να τα συναντήσεις . .

Λίστα αγαπημένων «πραγμάτων» αντιπροσωπεύουν το στυλ της εκπομπής:

Μπισκότα Παπαδοπούλου
Ταξίδι στο φεγγάρι – Ιούλιος Βέρν
Μπλέκ και Έρικ Καστέλ (κόμικς)
Μακ Γκάιβερ (σαιζόν πρώτη)
New Order – Blue Monday
Εθνική Ομάδα Μπάσκετ 1987
Η Διπλή Ζωή της Βερόνικα – Κριστόφ Κισλόφσκι
Pink Floyd – Division Bell
Περιόδικο 01 (Στάθη Τσαγκαρουσιάνου)
Στέρεο Νόβα
Τα πρώτα μου all-starάκια
Mazzy Star – Fade Into you
Τρύπες – Δε χωράς πουθενά
Cinema il Paradiso
Το i-pod μου
Παύλος Παυλίδης – Πάρε με μαζί σου
Jim Jarmous
James – Getting away (when all mess up)
Στο δρόμο – Κέρουακ
Franz Ferdinand – Take me Out
Οδυσσέας – Τζέιμς Τζόυς


R-NI

To Arni γεννήθηκε σε Ιδιωτική Στρούγκα στη δυτική πλευρά του Μεγάλου Νησιού. Αποτελεί καρπό βατέματος μιας καταπιεσμένης προβατίνας, ράτσας "με το σταυρό στον ώμο", από ένα καλοκάγαθο πρόβατο, ράτσας "με το σταυρό στο χέρι". Όντας πρωτότοκος (καταλογισμός) και καρπός ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης (ενοχή), από τόσος δα αμνός, ανέπτυξε μια έντονη απέχθεια προς οποιαδήποτε ευθύνη. Με άλλα λόγια πρόκειται για ένα ακόμη πρόβατο με σύνδρομο παλιαρνισμου, αρνούμενο πεισματικά να ενταχθεί στο κοπάδι των ώριμων και παραγωγικών προβάτων. Αρνιτής χωρίς αιτία, τελευταία δηλώνει αρνί χωρίς μαντρί, αρνί ελευθέρας βοσκής και άλλα τέτοια φαιδρά. Παρόλα αυτά, η περιστασιακή βρώση κουτόχορτου δυσχεραίνει εξαιρετικά τον πλήρη απογαλακτισμό του, με αποτέλεσμα να περνιέται από τα υπόλοιπα ζώα της Φάρμας, για αρνάκι γάλακτος. Προσπαθώντας να επιστρέψει στον "Παράδεισο", αναζητά τη στρίγκλα που έγινε αρνάκι.

5 songs (Shuffle mode)

Guns N' Roses - Paradise City
Radiohead - Jigsaw Falling Into Place
Pixies - Hey
Μανώλης Χιώτης & Μαίρη Λίντα - Περασμένες μου αγάπες
Βασίλης Τσιτσάνης - Σαν απόκληρος γυρίζω


Anna Vass

Κι εκεί που έπινα ρακόμελα (…μία Κυριακή. Αξέχαστα…) σε ένα ωραίο μεζεδοπωλείο του Ηρακλείου, άκουσα από το διπλανό τραπέζι έναν να φωνάζει: «Άλλος για τη βάρκα μας;;!!» Τι να εννοούσε άραγε; Πριν λοιπόν χάσω την ευκαιρία να μάθω, φώναξα: «Εει, στάσου, μύγδαλα!». Γύρισαν όλοι και με κοίταξαν. Μέσα στην αμηχανία μου, το μόνο που μου ήρθε να πω ήταν: «Λοιπόν δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά σήμερα είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα...». Τότε, ακούστηκε μία μπρουτάλ φωνή από το βάθος να λέει: «Στέλλα, κρατάω μαχαίρι!». Όλοι έστρεψαν το βλέμμα τους στη Στέλλα, που έτρεχε τσιρίζοντας. Αμάν κι αυτή η κοπέλα, δε μπορούσε να περιμένει λίγο;;; Θέλοντας λοιπόν να επανέλθω στην αρχική κουβέντα (ποια κουβέντα δηλαδή…) είπα διστακτικά: «Ει… Σας χαιρέτησα; Δε σας χαιρέτησα! Χαίρετε, τι κάνετε, καλά ευχαριστώ!». Κατάφερα να τους αποσπάσω την προσοχή μεν, αλλά με πέρασαν για τη σερβιτόρα δε… και έτσι με ρώτησε ο ένας (αυτός με το καπέλο): «Δε μου λες; Εσείς εδώ φτιάχνετε ένα που είναι, έτσι όλο σαντιγί, που έχει από κάτω σοκολάτα… όχι, από πάνω σοκολάτα... και έχει πάλι το... και είναι όλο μέσα σ΄ ένα γυάλινο μπωλ...;» και τότε του απάντησα κι εγώ εκνευρισμένα: «Τι θα το κάνουμε εδώ μέσα, Αμέρικαν μπαρ;». Ο τύπος νευρίασε. Πολύ. Τότε, τον άκουσα να λέει στους άλλους: «Εγώ, παίρνω το καπελάκι μου και φεύγω!». Κακή τροπή είχε πάρει το πράγμα. Έπρεπε να σκεφτώ κάτι γρήγορο και έξυπνο. «Έχω και κότερο. Πάμε μια βόλτα;», είπα και ξανακάθισε. Καλό σημάδι. Κότερο δεν είχα, αλλά δε βαριέσαι; Η σχέση μας είχε ήδη πάει σε άλλο επίπεδο. Τα πιο γερά θεμέλια της σχέσης μας μπήκαν όταν φωνάξαμε την Καααατίνα να μας φέρει λίγο σαλαμάκι… Κάπως έτσι γνωριστήκαμε λοιπόν και μέχρι το τέλος της βραδιάς μου είχε προταθεί να ενταχθώ στην παρέα του BUR! Αυτή τη «βάρκα» εννοούσε τελικά… Σας έπεισα; ΝΟΤ. Μερικά από τα τραγούδια που ΔΕΝ θα ακούσετε τα Σάββατα (20:00-21:00) είναι:

«Είναι το στρώμα μου μονό» - Α. Βουγιουκλάκη
«Έχω στενάχωρη καρδιά» - Ρ. Βλαχοπούλου
«Με κυνηγούν τ’ αδέλφια σου» - Μ. Χιώτης
«Ο άντρας που θα παντρευτώ» - Μ. Καραγιάννη
«Πατέρα κάτσε φρόνιμα» - Γ. Ζαμπέτας

Είμαι η Anna Vass. Γνωρίστε με καλύτερα μέσα από το BUR! Σας προκαλώ!


Kaori

Όταν η Kaori μεγαλώσει θα γίνει synthesizer. Μέχρι τότε, περιπλανιέται ανέμελα στα μουσικά τοπία της πειραματικής electronica, avand-garde, jazz, cinematique, ψυχεδέλειας, σύγχρονης κλασσικής, folk, underground techno και άλλων πολλών.
Το Brainticket είναι μια ατμοσφαιρική συνεύρεση όλων αυτών των ακουσμάτων για τα 'περίεργα' αυτιά. Να περιμένετε σκοτεινά beats, στοιχειωμένα synths, σκονισμένα grooves, παραμορφωμένα φωνητικά, φυσαλίδες και μαγικά ξόρκια.

Frenitis

Η Frenitis σε κατάσταση μόνιμης φρενίτιδας, ανάμεσα σε κινηματογραφικές εικόνες, μουσική , μυρωδιές και στίχους από ποιήματα. Η μουσική είναι soundtrack απλών και καθημερινών στιγμών μέσα σε μια παιδική χαρά αγάπης, για αναζήτηση και εξερεύνηση.
Η σταθερή πίστη στη δύναμη της αγάπης, εκπροσωπείται από τους Air και το Playground Love, ως τίτλο εκπομπής.

Στη παιδική μουσική της χαρά θα βρείτε ακούσματα από Alternative-Indie-Electroclash-Electropop-Post Rock-Experimental και θεματικές εκπομπές ποικίλλης ύλης.

Μερικά χαρακτηριστικά αγαπημένα κομμάτια:

1. Air - Playground Love
2. The National - Available
3. Daft Punk - Veridis Quo
4. Aphex Twin - Polynomial C

Lianna

hand in glove - smiths
compulsion - martin gore
five o - james
time machine - ride
being boring - pet shop boys
+ photographic - depeche mode

Nestoras V.

Ο Νέστορας (Νέστωρ < νέομαι (έρχομαι, επιστρέφω) εξ'ού και νόστος, "αυτός που επιστρέφει από μακριά, ο ταξιδεμένος") ήταν μυθικός ήρωας της αρχαίας Ελλάδας και βασιλέας της Πύλου. Ε καμία σχέση... Είναι ένας ταπεινός και γεμάτος ζωή μουσικός παραγωγός (ο θεός να το πει). Ο όποιος είχε την τιμή να εκλέγει από τους ακροατές του ΒURADIO (με αντίπαλο μάλιστα τον δαιμόνιο και πανίσχυρο BLOWMAN) ο Άγιος Burradio.

Θα τον ακούσετε μόνο του κάθε Παρασκευή στις 21:00 με 23:00 ή με τoν Ραδιοφωνικό σύντροφό του, blowman κάθε Τρίτη στις 22:00 με 00:00.

Μεγαλωμένος με αρχές και τρόπους σε καταπράσινα χωράφια με Ροδακινιές στη Μακεδονία, δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία στις ίντριγκες και την λάσπη που του εξαπολύουν οι άλλοι μουσικοί Παραγωγοί του BUR.

Αποφάσισε να ασχοληθεί με τον BUR όταν μια μέρα καθώς έκανε καταμετρήσει αιγοπροβειου πληθυσμού (είναι και Γεωπόνος) κάπου στην Ενδοχώρα του Ηρακλείου κτύπησε το τηλέφωνο του και μια φωνή που ακουγόταν από πηγάδι (BLOWMAN) του πρότεινε να κάνει εκπομπή

Όταν μεγαλώσει θέλει να γίνει Thom York.

Τραγουδάκια τώρα από Radiohead & Thom york τα άπαντα!

1. Moby - Go
2. A Flock Of Seagulls - It's Not Me Talking
3. Death In Vegas - Hands Around My Throat
4. The December Sound - Drone Refusenik
5. Chaim - Love Rehab